Wednesday, August 21, 2013

အရက္သမားေတြဟာ ဆံုးမရခက္ေၾကာင္းကို ဒီေန႔ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န ေဟာၾကားတဲ့ တရားပြဲက ဟာသႏွစ္ခု ေျပာခဲ့တာကို ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါတယ္...



ရြာတစ္ရြာမွာ အရက္သမားတစ္ေယာက္ဟာ မူး႐ူးၿပီး သူ႔မယားကို ႏွိပ္စက္ကလူျပဳသတဲ့။ အဲ့သမွာ မယားလုပ္သူက တစ္ရြာလံုး ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ ေၾကာက္ရတဲ့ သူႀကီးကို သြားေခၚတာေပါ႔။ သူႀကီးကလည္း ကြမ္းေလး တျမံဳ႕ျမံဳ႕နဲ႔ ေရာက္လာတာေပါ႔။ အရက္သမားက အိမ္ေအာက္ ၾကမ္းျပင္မွာ စန္႔စန္႔ႀကီး အိပ္ေနသတဲ့။ ပုဆိုးခါးၾကားမွာလည္း အရက္တစ္ပိုင္းကို ပုလင္းလုိက္ ထိုးလ်က္သားနဲ႔။ သူႀကီးက အရက္သမားကို ႏိႈးၿပီး ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႔ အရက္ပုလင္း ဆြဲယူတဲ့ၿပီး ေဘးမွာ ရွိေနတဲ့ ေခြးစားခြက္ထဲ သြန္ခ်လုိက္တယ္။       ေခြးက   သူ႔ေခြးစားခြက္ထဲ     ဘာလာထည့္သလဲဆိုၿပီး     စူးစူးစမ္းစမ္းနဲ႔ လာအနံ႔ခံၾကည့္တာေပါ႔။     ၿပီးေတာ့မွ မေသာက္ပဲ    ထြက္သြားေတာ့   သူႀကီးက   သူ႔အကြက္၀င္ၿပီဆိုၿပီး အရက္သမားကို ဆံုးမစကားေျပာတယ္...
“ေတြ႕လား၊ ငမူး။    မင္းေသာက္တဲ့   ေသရည္ေတြက   ေခြးေတာင္   မေသာက္ဘူး”
အဲဒီအခါမွာ အရက္သမားကလည္း မူးေၾကာင္႐ူးေၾကာင္နဲ႔ ဘာျပန္ေျပာသလဲဆိုေတာ့...
“သူႀကီး ၀ါးေနတဲ့ ကြမ္းကိုလည္း ဘယ္ေခြးမွ စားတာ မျမင္ပါ႔လားဗ်” တဲ့ေလ....။              
အရက္သမားတစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရွ႕ ယုိင္တိယုိင္ထိုးနဲ႔ ေလွ်ာက္လာေတာ့ ဦးပဥၹင္းတစ္ပါးနဲ႔ ေတြ႔ေလတယ္။ ဦးဇင္းက အရက္သမားကို ေနာင္ အရက္ မေသာက္ေစရန္္ အရက္ရဲ႕အျပစ္ဆိုးက်ိဳးေတြကို ေဟာေျပာျပတာေပါ႔။ အရက္သမားကလည္း “အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မွာေတာ့ ဟိုးအရင္ကတည္းက ေသာက္လာခဲ့တဲ့အရက္ကို ဇနီးမယားထက္ေတာင္ ခင္တြယ္ေနပါၿပီ၊ ျဖတ္လို႔မရေတာ့ပါဘူး” လို႔ ေလွ်ာက္တင္ျပန္ေတာ့... ဦးဇင္းက သက္ျပင္းခ်ၿပီး “ဒါဆိုလဲ ေလွ်ာ့ေသာက္ေပါ႔ ဒကာႀကီးရာ” လို႔ ျပန္မိန္႔တယ္။
            အရက္သမားလဲ “တင္ပါ႔ဘုရား” ေလွ်ာက္ၿပီး ျပန္သြားတယ္။ ေနာက္ရက္က်ေတာ့ ေက်ာင္းေရွ႕မွာ အရက္သမား   ေမွာက္ရက္ႀကီးလဲေနတာ ေတြ႕ရေလတယ္။    ဦးဇင္းလည္း အရက္သမားကို ႏိႈးၿပီး “ဟဲ့ ဒကာ၊    ဘယ့္ႏွယ့္ မေန႔ကမွ လမ္းေလွ်ာက္ေသးတယ္၊    ကေန႔ေတာ့   ေခါင္းေတာင္    မေထာင္ႏိုင္ပါလား” လို႔   မိန္႔ေလေတာ့   အရက္သမား   လူပါးက      ဘာျပန္ေလွ်ာက္သလဲဆိုေတာ့...
“အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားေျပာတဲ့အတိုင္း ေလွ်ာ့ေသာက္ဆိုတာနဲ႔ တပည့္ေတာ္လည္း ခါတိုင္း လူသံုးေယာက္        ဆယ္ပုလင္းေသာက္ရာကေန     လူတစ္ေယာက္ေလွ်ာ့ၿပီး    ႏွစ္ေယာက္ ဆယ္ပုလင္းေသာက္ခဲ့တာပဲ ဘုရား” လို႔ေျပာၿပီး ဇက္ျပန္က်ိဳးသြားသတဲ့။


ျပံဳးရႊင္ ေပ်ာ္ပါးႏိုင္ၾကပါေစ...
အိုလိုလို

No comments:

Post a Comment