တဏွာေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ တရား(၉)ပါး

၁။ လုိခ်င္မႈတဏွာကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ရွာမွီးရျခင္း။
၂။ ရွာမွီးျခင္းေၾကာင့္ ရရွိလာတာကုိ စြဲမီွေနျခင္း။
၃။ ရရွိလာတာကုိ အသံုးခ်ဖုိ႔ရန္ စိတ္ပုိင္းျဖတ္ရျခင္း။
၄။ စိတ္ပုိင္းျဖတ္ျခင္းကုိ စြဲမွီႏွစ္သက္ တပ္မက္မႈ ဆႏၵရာဂျဖစ္ျခင္း။
၅။ ဆႏၵရာဂျဖစ္ၿပီး ရွာေဖြထားတာေလးကုိ ငါ၊ ငါ့ဥစၥာဟု မွတ္ထင္ေနျခင္း။
၆။ ရရွိလာတာေလးကုိ သိမ္းဆည္းရျခင္း။
၇။ သိမ္းဆည္းထားတာေလးကုိ ႏွေျမွာ၀န္တုိေနျခင္း။
၈။ ရရွိလာတာေလးကုိ ေစာင့္ေရွာက္ေနရျခင္း။
၉။ ေစာင့္ေရွာက္ေနရျခင္းေၾကာင့္ တုတ္၊ ဓါး၊ လက္နက္ကုိင္ေဆာင္ရျခင္း၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ရျခင္း၊ ျငင္းခံုရျခင္း၊ ကုန္းတုိက္ျခင္း၊ မဟုတ္မမွန္ေျပာျခင္းစတဲ့ မေကာင္းမႈအကုသုိလ္မ်ား ျဖစ္ပြားေနရျခင္း။.....

ဗုဒၶဓမၼႏွင့္ ကမၻာ႔ေခတ္ပညာရွင္ၾကီးမ်ား အျမင္သစ္

ယခုအခါ ကမၻာေပၚရွိ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္မက အျခားဘာသာ၀င္တိုင္းႏိုင္ငံၾကီး၊ ႏုိင္ငံငယ္မ်ားတြင္ပါ၊အသိဉာဏ္၊စဥ္းစားဉာဏ္ရွိသူတိုင္းလိုလိုပင္ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္သည္

သတၱ၀ါတို႔၏(၀ါ) လူသားတို႔၏ ျပႆနာအရပ္ရပ္ကို ေျဖရွင္းရာတြင္အေကာင္းဆံုး၊

အထိေရာက္ဆံုး၊ေလာကနီတိ၊ေလာကက်င့္စဥ္အေတြးအေခၚအဘိဓမၼာၾကီးလည္း

ျဖစ္၏ဟု သေဘာေပါက္ကာ အေလးအနက္ စိတ္၀င္စားျပီး ေလ့လာလိုက္စားဆည္းပူးေန

ၾကေၾကာင္း အေထာက္အထား ေျမာက္ျမားစြာရွိပါသည္။ တစ္နည္းဆိုလွ်င္ လူသားတို႔၏

အနာဂတ္ကာလသည္ ဗုဒၶ၏အဆံုးအမ (၀ါ) ဗုဒၶ၏ သာသနာေပၚတြင္ တည္သည္ဟု

ဆိုလွ်င္ မွားမည္မထင္ပါ။ ဗုဒၶဓမၼသည္ အမွန္စင္ၾကယ္ သန္႔ရွင္းေသာ ကိုယ္က်င့္ေလာကုတၱရာ

လမ္းျဖစ္႐ံုမွ်မက၊ အထက္တြင္ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း ေလာကလူသားတို႔၏ ျငိမ္းခ်မ္းေရး

လြတ္လပ္ေရး၊ သာယာ၀ေျပာေရးတို႔အတြက္ အထူးအားကိုးေလာက္သည့္

လမ္းစဥ္ေကာင္း၊ လမ္းစဥ္ျမတ္ၾကီးျဖစ္သည္ဟု ဆိုရပါမည္။ ဗုဒၶက ကိုယ္တိုင္စမ္းသပ္၍

မရေသာ (၀ါ) အစမ္းသပ္မခံႏိုင္ေသာ မည္သည့္ဘာသာ မည္သည့္အေတြး

အေခၚ မည္သည့္ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈမ်ိဳးကိုမွ လက္ခံဖို႔မသင့္၊ ကိုယ္တိုင္စမ္းသပ္၍

မရေသာ (၀ါ) အစမ္းသပ္မခံႏိုင္ေသာ မည္သည့္တန္ခိုးရွင္၊ အာဏာရွင္ ဣဒိပါဒ္ရွင္တို႔ကိုမွ

လည္း ယံုၾကည္ဖို႔မလို၊ ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ကိုပင္ ကိုယ္ေတြ႕စမ္းသပ္၍ ေနရာမက်ပါက

လက္ခံဖို႔မလိုေၾကာင္း အတိအလင္း ေၾကျငာခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶတရားေတာ္၏ အေကာင္းဆံုးေသာ

ထူးျခားခ်က္တို႔အနက္၊ တစ္ခုေသာ ဧဟိပႆိေကာ၊ မည္သူမဆိုလာလွည့္၊ ႐ႈလွည့္

ပါဟု ေခၚ၍ျပႏိုင္ေသာ ၀ိေသသဂုဏ္ထူးပင္ျဖစ္ေပ၏။ တစ္နည္းဆိုေသာ္၊ ကိုယ္ေတြ႕

သင္ခန္းစာမ်ား၊ အာ႐ံုအာရမၼဏ္ၰိက၊ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတအေတြ႕အၾကံဳမ်ားကို

စည္းကမ္းတက် ခ်ဥ္းကပ္ေလ့လာသံုးသပ္သည့္နည္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ ခ်ဥ္းကပ္

ေလ့လာသံုးသပ္ျခင္းေၾကာင့္ ရအပ္ေသာသမၼာဒိ႒ိမဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္တို႔ျဖင့္ အ၀ိဇၨာေခၚ

အေမွာင္ဓါတ္ အကာသံတိုင္းၾကီးကိုျဖိဳခြင္းျပီး သတၱ၀ါေတြကို သံသရာအေႏွာင္အဖြဲ႕မွ

ကယ္တင္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသ္ည။ ဤေလာကဟုဆိုသည့္ ဘ၀သံသရာၾကီးကို ေလ့လာ

သံုးသပ္ရာတြင္ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ အမွန္တကယ္ေတြ႕ရွိရသည့္အခ်က္တို႔မွာ သတၱ၀ါတို႔အား

ကာယိကဒုကၡ ေစသတိကဒုကၡ၊ ကိုယ္၏ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္၏ဆင္းရဲျခင္းစသည့္

ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳး အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စုိးရိမ္ပူေဆြးရျခင္းဆိုသည့္ ေဘးအေပါင္း၊

ရန္အေပါင္းတို႔ ၀ိုင္း၀န္းႏွိပ္စက္ျခင္း စသည္တို႔ျဖစ္ပါ၏။ ဤေဘးအေပါင္းရန္အေပါင္း     

ဆင္းရဲအေပါင္းတို႔သည္႐ုပ္နာမ္ခႏၶာတို႔ရွိေနသမွ် ဆက္လက္တည္ရွိေနမည္သာျဖစ္ပါ၏။

ဤကဲ့သို႔ အမွန္တရားကို အမွန္အတိုင္း ယထာဘူတက်က် ေတြ႕ျမင္သိရွိျခင္းသည္

အခ်ိဳ႕ပုဂိ္ၢဳလ္တို႔ျမင္သလို အနိ႒ာဓမၼ အဆိုးျမင္တရားလံုးလံုးမဟုတ္ပါ။ မည္သူမဆို

သက္ရွိသတၱ၀ါအထူးသျဖင့္လူသားတို႔ဘ၀ျပႆနာကို ေလးေလးနက္နက္ ဆင္ျခင္

စဥ္းစားၾကည့္ပါက ဆင္းရဲမႈအစုစုသည္ ခ်မ္းသာမႈအစုစုတို႔ထက္ အဆမတန္ သာလြန္

မ်ားျပားေၾကာင္းကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။ အေရွ႕တိုင္း၊ အေနာက္တိုင္းရွိ အေတြးအေခၚ

ပညာရွင္ၾကီးေတြ  သည္အတိုင္းလက္ခံယံုၾကည္ၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔သည္

ဗုဒၶကဲ့သို႔ ဤဒုကၡေဘာင္မွ လြတ္ကင္းေၾကာင္းနည္းကို ရွာမရၾကပါ။ ဗုဒၶသာလွ်င္

ရွာေတြ႕ရရွိခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶက သူ၏တရားနည္းလမ္းသည္ ယခုမ်က္ေမွာက္၌ပင္လွ်င္

ခ်မ္းသာသုခကိုေပးစြမ္းႏိုင္၏ဟု အတိအလင္း ဒိ႒ဓေမၼာ ပတၳဓေမၼာဟု ရဲရဲေတာက္

ေၾကျငာခဲ့ပါသည္။ ဤပစၥဳပၸန္ဘ၀၌ပင္လွ်င္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ၊ ျဗဟၼာခ်မ္းသာ၊

ေကာင္းကင္ဘံုခ်မ္းသာတို႔ထက္ထူးကဲမြန္ျမတ္ေသာ၀ိမုတၱိသႏၲိသုခကိုရႏိုင္၏ဟု

ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ပါသည္    ။

                   ယခုဆက္လက္တင္ျပသည့္ အေၾကာင္းအရာတို႔ကို လက္စမသတ္မီ ကမၻာ

အရပ္ရပ္ရွိ ေခတ္ပညာရွင္ၾကီးတို႔၏ နိယိုဗုဒၶဇင္ (Neo Buddhaism) ေခၚ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္

ပတ္သက္သည့္အျမင္သစ္ကို အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေအာက္တြင္ေဖၚျပလိုပါသည္။

                   ရာဒါခရစၥနန္ဆိုသူသည္ ကမၻာေက်ာ္ပညာရွင္၊ အိႏ္ၵိယေခါင္းေဆာင္ၾကီးသည္

တ႐ုတ္ျပည္သုိ႔ အလည္အပတ္သြားေရာက္စဥ္က တ႐ုတ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔အား

ေဟာေျပာခဲ့သည္ဆိုသည့္ စကားရပ္အခ်ိဳ႕မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။

                   ““အာရွတိုက္သားအခ်င္းခ်င္းစိတ္တူ၊ သေဘာတူျဖစ္ဖို႔အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ

ျပန္လည္ထြန္းကားေရးသည္ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္

(အိႏ္ၵိယ) ဗုဒၶဘာသာသို႔ ျပန္လည္စိတ္၀င္စားလာပါသည္။ အိႏ္ၵိယတြင္ ယခုတေလာ

ဘာသာေရးစိတ္ဓါတ္ႏုိးၾကားတက္ႂကြေနရာ ဗုဒၶႏွင့္ ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ ျပန္လည္

ထြန္းကားလာပါေၾကာင္း။ ဗုဒၶသည္ ဟင္ဒူဘာသာကို မဆန္႔က်င္ပါ။ ျပင္ဆင္ျခင္းသာ

ျဖစ္ပါသည္ဟု အမ်ားယံုၾကည္ၾကပါသည္။ ဗုဒၶ၏မူလအေျခခံတရားသည္ ဥပနိသွ်ေခၚ

ဟင္ဒူအေျခခံက်မ္းရင္းအျမစ္မွ  ေပါက္ပြားလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ အိႏ္ၵိယႏိုင္ငံ

အနယ္နယ္အရပ္ရပ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းသစ္ၾကီးမ်ား၊ ဇရပ္သစ္ၾကီးမ်ား အျပိဳင္

အဆုိင္ေပၚထြက္လ်က္ရွိပါျပီ။ အာ႐ွတိုက္တြင္ ဘာသာေရးစိတ္ဓါတ္ လႈံ႕ေဆာ္

ျမင့္တင္ရာတြင္ အိႏ္ၵိယႏိုင္ငံသည္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခန္းတြင္ တစ္ဖန္ျပန္လည္

၀င္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါေၾကာင္း။””

                   ကမၻာ႔ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ဥကၠ႒ေဟာင္းလည္းျဖစ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ တရား လႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္၏ တရားသူၾကီးေဟာင္းတစ္ဦးျဖစ္ျပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးတစ္ဦးလည္းျဖစ္သူ ဦးခ်န္ထြန္းက ေျပာျပသည္မွာ -

                   ““ ေလာကဓါတ္သိပၸံပညာရွင္သည္ အျပင္ေလာကကို စူးစမ္းရွာေဖြသကဲ့သို႔ ဗုဒၶသည္စိတ္၏အတြင္းေလာက (၀ါ) ၀ိညာဥ္လည္း ေခၚႏိုင္ပါသည္။ အေၾကာင္းကို စူးစမ္းရွာေဖြခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶဓမၼသည္ လူသား၏ ကိုယ္ေတြႏွင့္ ထိုးထြင္းဉာဏ္ကိုသာ အသားေပးထားပါသည္။ အသိအလိမၼာဉာဏ္ႏွင့္ပတ္သတ္၍ သိပၸံပညာသည္ ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္အျငင္းပြားမႈ လံုးလံုးမရွိပါ။ သိပၸံပညာသည္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ မည္မွ်ထြန္းကားတိုးတက္ ဆန္းက်ယ္လာသည္ပင္ျဖစ္ေစ၊ ယခုအတိုင္းပင္ေနပါမည္။ သိပၸံပညာသည္ မည္မွ်ပင္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ တိုးတက္ေအာင္ျမင္လာေသာ္လည္း ဘယ္ေသာအခါမွဗုဒၶဓမၼကို ေက်ာ္တက္မသြားႏိုင္ပါ။ (၀ါ) တိုက္ဖ်က္မပစ္ႏိုင္ပါ။ အေနာက္တိုင္း ခရစ္ယာန္ေလာက၏ ဘာသာေရးႏွင့္ေလာကဓါတ္သိပၸံ အျငင္းပြားမႈတြင္ သိပၸံပညာသည္ အျမဲဆိုသလို လက္ေလ်ာ့ေပးရ၏။ ဗုဒၶဓမၼသည္ ေလာကဓါတ္သိပၸံကို ပညာေရးအားေပးသည္ဟု အသိအမွတ္ျပဳကာ အျမဲၾကိဳဆို၏။ အႂကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ေလးစားျခင္းကို အျမဲတေစ ေတာင္းဆိုေသာဘာသာမ်ားႏွင့္မတူဘဲ ဗုဒၶဓမၼသည္ အမွန္တရားႏွင့္ တကယ္အျဖစ္ကို အမွန္အတိုင္းတကယ္ အျဖစ္အတိုင္း၊ ကိုယ္တိုင္အားထုတ္၊ ကိုယ္တိုင္သိရွိ၊ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ထိေသာနည္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ယထာဘူက်က်သံုးသပ္၊ ဓမၼဓိ႒ာန္က်က် ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၊ ေ၀ဖန္ေသာနည္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဒႆနကေဗဒေခၚ ဗုဒၶအေတြးအေခၚပညာသည္လည္း ဆင္ျခင္တံုတရား၊ ကိုယ္ေတြ႕သင္ခန္းစာ စသည္တို႔ႏွင့္ ကိုက္ညီပါသည္။ သိပၸံပညာျပ႒ာန္းေသာ စၾက၀ဠာပံုစံႏွင့္လည္း ေယဘုယ်အားျဖင့္ ကိုက္ညီပါသည္။ သဘာ၀ဓမၼေခၚ နိယာမတရားမွတစ္ပါး အျခားမည္သည့္အရာကိုမွ် ယံုၾကည္ရန္မရွိဟု ဆိုထားပါသည္။

                   ဦးခ်န္ထြန္းက ဆက္လက္၍ -

                   ““ ဗုဒၶ႐ႈေထာင့္မွ ေျပာရလွ်င္ ေခတ္ေပၚေလာကဓါတ္သိပၸံပညာ၏ သေဘာတရားအားလံုးတို႔သည္ ပကတိ အစကနဦးကတည္းက ထင္ရွားတည္ရွိေသာ တရားမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သိပံ္ၸပညာ၏ဘိုင္အိုေလာ္ဂ်ီေခၚဇီ၀ေဗဒသို႔မဟုတ္သတၱေဗဒမွသည္

သပစၥယဓမၼေၾကာင္းက်ိဳးဆက္သြယ္ေရးသဘာ၀တရားတို႔သည္ ေဂါတမဗုဒၶေဟာေတာ္မူထားေသာ မည္သည့္အတရားႏွင့္မွ် ဆန္႔က်င္ျခင္းမရွိပါ။ ေလာကဓါတ္သိပၸံဆရာၾကီး အိန္စတိန္းကိုယ္တိုင္ပင္ ““ေခတ္ေပၚသိပၸံပညာကို လက္ခံႏိုင္ေသာဘာသာတရားတစ္စံုတစ္ရာရွိပါက ယင္းဘာသာတရားသည္ ဗုဒၶဘာသာပင္ျဖစ္ရမည္”” ဟု ေဟာကိန္းထုတ္ခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သိပၸံပညာသည္ မည္သည့္

အတိုင္းအတာအထိဗုဒၶ၏ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ကိုေထာက္ခံအတည္ျပဳသနည္းဆိုသည္

ကိုကား အိန္စတိန္း အေသအခ်ာသိရွိသြားမည္မထင္ပါ။ ဤသို႔ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္သည့္ ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ လူသတၱ၀ါအေပါင္းတို႔အား အခါမလင့္အက်ိဳးျပဳေၾကာင္းကို မည္သူမွ် မျငင္းႏိုင္ပါ။ ဆူပူေသာင္းက်န္းမႈတို႔ျဖင့္ ပေလာင္ဆန္ေနသည့္ ဤကမၻာၾကီးကိုလည္း ျငိမ္သက္

ေအးခ်မ္းသာယာ၀ေျပာသည့္ ကမၻာအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲကယ္တင္ေပးမည္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

                   ထို႔ေနာက္ ဦးခ်န္ထြန္းသည္ ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ ေခတ္ေပၚသိပၸံပညာတို႔ တူညီမႈရွိသည့္အေၾကာင္းကို ရွင္းျပရာ ““ သက္ရွိသတၱ၀ါအပါအ၀င္ အားလံုးေသာ သဘာ၀တရားတို႔သည္ အျမဲမျပတ္ ျဖစ္ကာပ်က္ကာေနသည့္ စြမ္းအင္၏အစဥ္သာျဖစ္ၾက၏။ဇီ၀ေဗဒ သို႔မဟုတ္ သတၱေဗဒ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအစဥ္အလာဆိုသည္ႏွင့္ ၀ိညာဏ္ဆိုင္ရာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ အစဥ္အလာတို႔သည္ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုတူညီမႈရွိၾက၏ဘ၀ကိုတပ္မက္မႈေခၚဘ၀တဏွာသည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ  အစဥ္အလာ၏

အေၾကာင္းရင္းျဖစ္၏။

                   ဦးခ်န္ထြန္းႏွင့္ ၎၏ မိတ္ေဆြသဂၤဟမ်ားသည္ (ဗုဒၶအဘိဓမၼာ ေခတ္သစ္ အျမင္ျဖင့္႐ႈသူမ်ား) အဆိုပါကိစၥအားလံုးတို႔ထက္ ေအာက္ပါအေၾကာင္းႏွစ္ပါးကို အေလးအနက္အသားေပး ေဟာေျပာၾကပါသည္။

          (၁)     ဗုဒၶဓမၼသည္ နကၡတ္ေဗဒႏွင့္ ကိုက္ညီပါသည္။ ကမၻာေလာကအေျမာက္အျမားရွိ ေၾကာင္း အစကနဦး ဗုဒၶကေဟာကိန္းထုတ္ခဲ့ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ကမၻာ႔ေျမျပင္တစ္ခုတည္းေသာ သက္ရွိသတၱ၀ါမ်ား ေပါက္ဖြားရာ ျဂိဳလ္နကၡတ္မဟုတ္။ အျခာအလားတူ ျဂိဳလ္နကၡတ္လည္း မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားျပားလွပါ၏။

          (၂)     ဗုဒၶ၏ ကံတရားကိုအေျခခံထားသည့္ ဇာတိပဋိသေႏၶတရားသည္ သမိုင္းရာဇ၀င္အေၾကာင္းတို႔ကို အျပည့္အစံု နားလည္သိရွိႏိုင္ေရးအတြက္ အသံုး၀င္ပါသည္။ဤတြင္ဆိုလိုသည္မွာ၊ ဗုဒၶတရားေတာ္အရ၊ ဘယ္ေတာ့မွ မေသေၾက မပ်က္စီးဆိုသည့္အသက္ ၀ိဉာဏ္ဟူသည္ မရွိေသာ္လည္း ဤသခၤါရေလာကၾကီးတြင္ လူ၊ ပုဂိ္ၢဳလ္သတၱ၀ါဟုဆိုသည္မွာ သိစိတ္ကေလးေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ဆက္ကာဆက္ကာ အျမဲမျပတ္ ဒရစပ္ျဖစ္လိုက္ပ်က္လိုက္ေနသည့္အစဥ္ကို ေခၚသည္ဟု သိရပါမည္။ ယင္းျဖစ္ပ်က္အစဥ္ကို အာသေ၀ါကင္းေသာ (၀ါ) အစြဲကင္းေသာ စိတ္ေစတနာ ေဇာျဖင့္ သတၱ၀ါ၏ ဘ၀ေရစီးေၾကာင္းကို ေျပာင္းေပးႏိုင္ပါသည္။ သကၠာယဒိ႒ိေခၚ ငါစြဲဆိုသည္မွာ အမွန္တရားမဟုတ္၊ စိတ္လွည့္စားမႈေၾကာင့္ မမွန္သည္ကို အမွန္ဟုစြဲယူေနျခင္းျဖစ္၏။ အ၀ိဇၨာ မသိမႈလည္းေခၚ၏။ ယင္းအ၀ိဇၨာ မသိမႈဆိုသည္မွာ သက္ရွိပုဂိ္ၢဳလ္ သတၱ၀ါဟုေခၚသည့္ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာပရမတၱ သဘာ၀တို႔၏ ျဖစ္ပ်က္အစဥ္ကို မသိျခင္းပင္ျဖစ္၏။ အဆိုပါဘ၀ေရစီးေၾကာင္းကို၊ ကံတရားက (၀ါ) အေကာင္းလုပ္လွ်င္အေကာင္းဆံုး မေကာင္းလုပ္လွ်င္၊ မေကာင္းျဖစ္၏ဆိုသည့္ နိယာမကိုယ္က်င့္တရားက ထိန္းေက်ာင္းထားပါသည္။ ကံတရားကို ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ထိုးထြင္းသိမွသာလွ်င္ ဤလူ႔ေဘာင္ေလာကတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မညီမွ်မႈမ်ား ဆန္႔က်င္မႈမ်ား ဆန္႔က်င္မႈမ်ားအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး နားလည္ႏုိင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

                   အလားတူ သေဘာထားမ်ားကို ထိုင္းလန္း(ယိုးဒယား) အျမင္သစ္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကလည္း လက္ခံယံုၾကည္ၾကပါသည္။ နာမည္ေက်ာ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ထိုင္းလန္း(ယိုးဒယား) ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ေဒါက္တာ သူရိယေဒါင္းဆိုသူက ““ဗုဒၶဓမၼသည္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေရးအတြက္ ဘာသာတရားမဟုတ္၊ ဉာဏ္အျမင္အတြက္ ဘာသာတရားသာျဖစ္၏။ ဘ၀၏ အမွန္ျဖစ္စဥ္မ်ားကို သမ္ၸဇဥ္ဉာဏ္ယွဥ္၍ သိတတ္ျမင္တတ္သည့္ တရားေဒသနာသာျဖစ္၏။””ဟု ေဟာကိန္းထုတ္ပါသည္။

                   ဤနည္းအတိုင္းပင္ ဂ်ပန္အျမင္သစ္ ဗုဒၶဘာသာေခါင္းေဆာင္မ်ားက ““ဗုဒၶဘာသာႏွင့္သိပၸံပညာသည္ တူညီျခင္းရွိၾကသည္ဟု ဆိုၾကပါသည္။ ဂ်ပန္ဗုဒၶဘာသာ““ကမာ၀ါ”” တကၠသိုလ္မွ ပ႐ိုဖက္ဆာ ဆရာၾကီး ကိုခ်ီမိတို၏ ေဆာင္းပါးတစ္ခုတြင္ ေရးသားထားသည္မွာ၊ ““အေရွ႕အာရွတိုက္အတြင္း၌ ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားရာေဒသမ်ားတြင္ သိပၸံပညာႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာတို႔သည္

တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးစြက္ဖက္ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမရွိဘဲ တိုးတက္လာၾကပါသည္။                                                                 ယင္းေဒသမ်ားသို႔ ထိုအေနာက္တိုင္းႏိုင္ငံမ်ားမွ သြတ္သြင္းလာသည့္ သိပၸံပညာ၏

ဘာသာေရးဆန္႔က်င္မႈေၾကာင့္ သိပၸံပညာသည္ လြတ္လပ္မႈေကာင္းေကာင္မရခဲ့ပါ။ ဗုဒၶအေတြးအေခၚသည္

အစဥ္သျဖင့္ အမွန္တရားကို အမွန္အတိုင္းေ၀ဖန္ရာမွ အစျပဳပါသည္။””

                   ဂ်ပန္ျပည္ တိုက်ိဳဗုဒၶဘာသာ ယူနီဗာစတီမွ ပ႐ိုဖက္ဆာၾကီး ေဒါက္တာရီးတိုမဆူနဂါးကလည္း ေအာက္ပါအတိုင္း သံုးသပ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

                   ““ေလာကဓါတ္သိပၸံထြန္းကားေနသည့္ ယခုေခတ္ ကမၻာတြင္ အသိပညာရွင္၊ အတတ္ ပညာသုေတသီတို႔က၊ သိပၸံနည္းနာနိသ်တို႔ႏွင့္ မဆန္႔က်င္၊ ေလာကဓါတ္သိပၸံကို လက္ခံသည့္ဘာသာကို ေတာင္းဆိုေနၾကပါသည္။ ဤေတာင္းဆိုခ်က္သည္ကား အျခားမဟုတ္၊ မႏုႆလူသားတုိ႔၏ ဉာဏ္ပညာ၏ ယထာဘူတ ဆင္ျခင္တံု    တရားသာျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာသည္ ဒုကၡခပ္သိမ္းမွ ကင္းျငိမ္းရာျဖစ္ေသာၾကာင့္”” ““ဘုရားတစ္ဆူတည္းသာရွိသည္””ဟူေသာ ဘာသာတရားမ်ားထက္ ပိုမိုတန္ဖိုးထားၾကပါသည္။ ကမၻာ႔ယဥ္ေက်းမႈသည္လည္း သိပၸံႏွင့္အတူ ယွဥ္တြဲရပ္တည္ႏိုင္ေသာ ဘာသာကိုအေျချပဳသင့္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာသမိုင္းတေလွ်ာက္တြင္ ဘာသာေရးယံုၾကည္မႈႏွင့္ သိပၸံအတတ္ပညာတို႔၏ ပဋိပကၡဆိုသည္မွာ အလ်ဥ္းမရွိခဲ့ပါ။ သိပၸံပညာရွင္မ်ား ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္မခံခဲ့ၾကရပါ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဗုဒၶဘာသာသည္ သိပၸံပညာကို မကန္႔ကြက္ခဲ့ပါ။ ယခုအခါသမယ၌ သိပၸံပညာကို ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ျပဳႏိုင္သည့္ ဘာသာေရးပညာဉာဏ္လိုေနပါသည္။ လက္ရွိေခတ္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ ယထာဘူတ အမွန္တရားကို အထူးလိုေနသည့္ေခတ္ ျဖစ္ပါသည္။

                   ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သတ္၍ သီဟုိဠ္ႏိုင္ငံေတာ္ ဗုဒၶဘာသာ ယူနီဗာစတီေက်ာင္းၾကီ၏ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္၊ ဗုဒၶဘာသာစြယ္စံုက်မ္းၾကီး၏ အယ္ဒီတာလည္းျဖစ္ေသာေဒါက္တာ မလာကာေဆကာရဆိုသူ ကမၻာေက်ာ္ပညာရွင္ၾကီးကလည္း ေအာက္ပါအတိုင္း အမိန္႔ရွိပါသည္။ဗုဒၶဓမၼသည္ သိပၸံပညာထက္ သာလြန္၍ ဘ၀ကို အမွန္အတိုင္းျမင္သည့္ တရားပင္ျဖစ္ပါသည္။အမွန္ကိုအမွန္အတုိင္းနားလည္ျခင္းျဖင့္ လက္ေတြ႕ေလာကတြင္ မွန္ေသာကိုယ္က်င့္စာရိတၱႏွင့္ မွန္ကန္ေသာ နည္းနိသ်မ်ားသည္ ေသခ်ာသြား၏။ ဤရည္မွန္းခ်က္မ်ားအတြက္  ဆင္ျခင္တံုတရားသက္သက္ႏွင့္ မလံုေလာက္ပါ။ ဤေနရာတြင္ အေရးၾကီးသည့္အခ်က္သည္ကား လူသားတို႔၏ သာမန္အသိဉာဏ္ေလာက္ႏွင့္ အလြန္ခက္ခဲနက္နဲသည့္ ပရမတၳအမွန္တရားကိုထိုးထြင္း၍ မသိျမင္ႏိုင္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။

                   လူသား၏ စိတ္ဓါတ္သည္ ေနာက္ဆံုးပရမတၳအလြန္နက္နဲသိမ္သဘာ၀အမွန္တရားႏွင့္ ပတ္သတ္လွ်င္ အကန္႔အသတ္ရွိ၏။ (၀ါ) က်ဥ္းေျမာင္။ ဗုဒၶဘာသာသည္ ပရမတၳအမွန္တရားကို ဘုရားဟုယံုၾကည္၏။ ဗုဒၶသည္ ၎၏အဆံုးအမကို အတကၠ၀စရာ ဆင္ျခင္တိုင္းထြာေသာနည္းျဖင့္မရ (၀ါ) ဒႆနိကေဗဒ နည္းသက္သက္ျဖင့္မရ။ အလြန္သိမ္ေမြ႕၏။ ျမင္သိရန္အလြန္ခက္ခဲ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္း၍ ခ်မ္းသာမႈကို အျပည့္အ၀ေပးႏိုင္ေသာ တရားျဖစ္၏။ စိတ္ကူးျဖင့္ေတာ့မခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္။ ပညာရွိသာလွ်င္ ခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္၏။(၀ါ) နားလည္ႏိုင္၏။ ဗုဒၶဘုရားရွင္မူကား အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ သင့္သလို သိပၸံနည္းက်က် ေ၀ဖန္စစ္ေဆးၾကည့္ႏိုင္၏။ ဗုဒၶ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူျပီးသည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ မ်ားစြာေသာ ဗုဒၶ၀ါဒီဂိုဏ္းေပါင္းစံုတို႔သည္၊ ဒႆနိက သတၱေဗဒဆိုင္ရာအေတြးအေခၚပညာအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို တခမ္းတနားေဖၚထုတ္ၾကကုန္၏။ သို႔ေသာ္လည္း အေျခခံ ဗုဒၶ႐ႈေထာင့္မွၾကည့္လွ်င္ အမွန္တရားအားလံုးကို ဆင္ျခင္တရား႐ိုး႐ိုးျဖင့္မရႏိုင္။ သိပၸံပညာသာ တန္ဖိုးရွိသည္။ သိပၸံနည္းက်ေသာ ပိဋက၊ သိပၸံနည္းက်ေသာ အေၾကာင္းအရာ၊ အမ်ိဳးအစားတို႔သာလွ်င္ မွန္သည္ခုိင္လံုသည္ဟု တစ္ဖက္သတ္ယူလွ်င္ နယ္ခ်ဲ႕၀ိညာဏ္၀ါဒ ျဖစ္သြားတတ္ပါသည္။သိပၸံနည္းက်ျခင္းသည္ ပညာဉာဏ္ေျပာင္ေျမာက္ေသာ္လည္း မွားတတ္ေသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာသားပါသည့္ နည္းေပါင္းေျမာက္ျမားစြာတို႔အနက္ တစ္နည္းသာျဖစ္၏။ အမွန္တရားကို လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ စူးစမ္းရွာေဖြရာတြင္ တစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသို႔၊ တစ္ဆင့္မွတစ္ဆင့္သို႔လြတ္လပ္စြာ သြားလာလႈပ္ရွား၍ ပိုင္းျခားေ၀ဖန္ စံုစမ္းစစ္ေဆးဖို႔ လိုပါသည္။

                   အထက္နားတြင္ ေဖၚျပခဲ့သည့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ ပ႐ိုဖက္ဆာဆရာၾကီး ကိုခ်ီမိုတိုက ၎၏““ေလာကဓါတ္သိပၸံႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ””ေခၚ ေဆာင္းပါးတြင္ သိပၸံပညာႏွင့္ ဘာသာေရးတို႔၏ ကြာျခားခ်က္ကို ေဖၚျပထားသည္မွာ -     

                   ဗုဒၶက အ၀ိဇၨာေခၚ မသိမႈသည္ လူသားတို႔ ဒုကၡဆင္းရဲရျခင္း၏အေၾကာင္းရင္း   ျဖစ္သည္ဟုေဟာေတာ္မူပါသည္။ ဗုဒၶ၏ အမွန္တရားသည္ သိပၸံပညာ၏ အမွန္တရားႏွင့္မတူပါ။ ဘာသာေရးအမွန္တရားသည္ လူပုဂိ္ၢဳလ္အတြက္ လံုးလံုးျဖစ္၏။ သိပၸံပညာ၏ အမွန္တရားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ သိပၸံပညာအတြက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ လူသားကိုလ်စ္လ်ဴ႐ႈတတ္ပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ လူသားကိုပင္ ပ်က္စီးေစႏိုင္ပါသည္။ ဤ႐ႈေထာင့္မွၾကည့္လွ်င္ သိပၸံပညာ၏ နယ္နိမိတ္ေဘာင္အတြင္း၌ပင္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာေရးထိုးထြင္းဉာဏ္၏ ဦးေဆာင္မႈကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက ေတာင္းဆိုၾကပါသည္။ 

                   ဘာသာေရးထိုးထြင္းဉာဏ္၏ ဦးေဆာင္မႈကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက ေတာင္းဆိုၾကပါသည္။ ဘာသာေရး ထိုးထြင္းဉာဏ္သည္ သိပၸံနည္းက်က်ေတြးေခၚျခင္းႏွင့္ လူ႔အက်င့္စာရိတၱ၊ လူ႔အသိအလိမၼာ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ တာ၀န္၀တၱရားစသည္တို႔စပ္ၾကား တံတားခင္း၍ ေျပလည္ေအာင္ ဆက္စပ္ေပးႏိုင္သည္ဟု ဆိုၾကပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာသည္ သိပၸံနည္းအေတြးအေခၚကို သမၼဇဉာဏ္ ယွဥ္ႏိုင္၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း ယင္း၌လည္း လမ္းမဆံုးပါ။ ဗုဒၶဘာသာသည္ ကိုယ္က်င့္တရား၏ အဓိပ္ၸါယ္ကို နားလည္သိရွိ၍ ေကာင္းစြာထိန္းသိမ္းရန္ သိပၸံ၏ အသီးအပြင့္တို႔ကို အသံုးျပဳ၏။

                   အိႏ္ၵိယျပည္၌ သန္းေပါင္း (၁၄၀) မွ်ေသာ ဇာတ္နိမ့္ ဟင္ဒူလူမ်ိဳးမ်ား၏ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ကြယ္လြန္သူ ေဒါက္တာဘီအာရ္အမ္ဘကၠားက ယင္း၏ ဇာတ္နိမ့္သူတို႔အား အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ ဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းရန္ တိုက္တြန္းစဥ္အခါက လူမႈေရးႏွင့္ ကိုယ္က်င့္တရားတို႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုဒၶဘာသာသည္ လက္ေတြ႕ႏိုင္ငံေရး သင္ခန္းစာတစ္ခုျဖစ္လာေၾကာင္း။ ပဌမဦးဆံုး ကိုလံဘိုျမိဳ႕တြင္ က်င္းပသည့္ ကမၻာ႔ဗုဒၶဘာသာ အစည္းအေ၀းၾကီးတြင္ ေဒါက္တာအမ္ဘကၠားက မိမိဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းသည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ေျပာဆိုရာတြင္ ““အပယ္ခံ ဇာတ္နိမ့္သူတို႔အား လူအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳခံႏိုင္ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ ဗုဒၶဘာသာပင္ျဖစ္၏။”” ဟု ထုတ္ေဖၚေၾကျငာလိုက္၏။ လက္ရွိလူမႈေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းရာတြင္ ဗုဒၶဘာသာမွေထာက္ပံ့ေသာ အေရးပါအရာေရာက္သည့္အကူအညီထက္ ေကာင္းမြန္ခိုင္မာသည့္

သက္ေသခံခ်က္ ကမၻာသို႔ တင္ျပႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။

                   သတင္းအရ၊ ၁၉၅၆-ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ (၁၄) ရက္ေန႔တြင္ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာေသာ ခရစ္ယာန္မ်ားအပါအ၀င္ ဇာတ္နိမ့္သူေပါင္း ၅၀၀၀၀၀ တို႔သည္ နဂပူျမိဳ႕၌ က်င္းပေသာလူထုအစည္းအေ၀းၾကီး၌ ဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းမည္ဟု သိရပါသည္။ ၁၉၅၈-ခုႏွစ္၊ ေဒါက္တာအမ္ဘကၠား မေသမီကေလးတြင္ ေရးသားေသာစာတမ္း  တစ္ေစာင္တြင္ ၎ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကို ေဖၚျပျပီး ဘာသာေရးအဖြဲ႕မ်ားကို စတင္တည္ေထာင္သူ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးေလးဦးကို ေအာက္ပါအတိုင္းေဖၚျပထားသည္။

                   (၁)   ဗုဒၶ (၂) ဂ်ီဆက္(စ္)(ခရစ္ေတာ္) (၃) မိုဟာမက္ (၄) ခရစၥနား

                   ထို႔ေနာက္ ဆက္လက္ေရးသားထားသည္မွာ-

                   ““ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ယခုျပႆနာမွာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း အေဆာက္အအံု၏ လက္ရွိအေျခအေနႏွင့္ ေလ်ာ္ညီေလ်ာက္ပတ္ဆံုးေသာ ဘာသာရပ္ကို အဆိုပါတည္ဆဲဘာသာၾကီးေလးရပ္မွ ေရြးခ်ယ္ယူရန္ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

                   ယခုကဲ့သို႔ ေရြးထုတ္ယူရမည့္ဘာသာတြင္ရွိအပ္သည့္အဂၤါရပ္ေဆာင္ပုဒ္တို႔သည္ကား -

          (၁)     လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုသည္ ကိုယ္က်င့္ တရားအေပၚတြင္ အေျခစိုက္မွသာ

တည္တံ့ခိုင္ျမဲႏိုင္မည္။ အေျခခံမ႐ွိေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတြင္ ကိုယ္က်င့္တရား အလြန္အား

ေပ်ာ့၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အဖြဲ႔အစည္းတိုင္းတြင္ ဘာသာေရးကို ကိုယ္က်င့္တရားအျဖစ္

ေစာင့္ထိန္းရန္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စည္းကမ္းဥပေဒသည္ မလြဲမေသြလိုအပ္ေၾကာင္း။

          (၂)     အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၏ ဘာသာေရးသည္ ၎၏ သိပၸံအတတ္ပညာႏွင့္ ဟပ္မိရ

မည္(၀ါ)ကိုက္ညီရမည္။ ဆင္ျခင္စဥ္းစားမႈႏွင့္ ကိုယ္ေတြ႕သင္ခန္းစာမ်ားကို မဆန္႔က်င္ရ။ ဆင္ျခင္တံုတရားထက္လြန္ကဲသည့္ အေတြးေခါင္မႈမ်ား၊ ဘုန္းၾကီးရဟန္းဆိုသည့္ စသည့္ ဂိုဏ္းဂဏၾသဇာမ်ားမွ သက္ဆင္းလာသည့္ အယူသီးမႈမ်ားအေပၚတြင္ အေျခမျပဳရ၊

          (၃)     လြတ္လပ္ျခင္း၊ သာတူညီမွ်ရွိျခင္း၊ ညီရင္းအစ္ကိုကဲ့သုိ႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာျခင္းစသည့္

အေျခခံနည္းဥပေဒသတို႔ႏွင့္အညီ ေဆာက္တည္ရမည္။

          (၄)     ဆင္းရဲမြဲေတျခင္းကို ဂုဏ္မျပဳ၊ အမွန္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္၊ ပိုင္ရွင္မ်ားက မိမိတို႔၏ စည္းစိမ္ဥစၥာ ေရႊေငြရတနာမ်ားကို စြန္႔လႊတ္လွ်င္ ခ်ီးက်ဴးရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆင္းရဲ မြဲေတမႈသက္သက္ကိုေတာ့ မခ်ီးက်ဴးႏိုင္။ ဆင္းရဲမြဲေတမွ ျမတ္သည္ဟု ေဟာေျပာ ေၾကျငာျခင္းသည္ မမွန္ေသာ ဘာသာေရးေဖါက္ျပန္မႈျဖစ္၍၊ ဒုစ႐ိုက္ရာဇ၀တ္မႈမ်ား သက္ဆိုးရွည္ေအာင္ အားေပးအားေျမႇာက္ျပဳ၏။ ဤေခတ္ လူအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၌ ရွိအပ္သည့္ ဤေလးပါးေသာ အဂၤါရပ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ဘာသာသည္ကား ဗုဒၶဘာသာလွ်င္ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္၊ ဉာဏ္မွီသေလာက္ေျပာရလွ်င္၊ လူသားတို႔ ေမွ်ာ္မွန္းသည့္ ကမၻာသစ္တြင္ (၀ါ) လက္ရွိကမၻာႏွင့္ မ်ားစြာကြာျခားသည့္ ကမၻာသစ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာသည္ လူသားအားလံုးတို႔ႏွင့္ အသင့္ျမတ္ဆံုးဘာသာ

ျဖစ္ပါသည္။

                   အထက္ပါ နိယိုဗုဒၶဗ်ဴး (Neo Buddhasim View) ေခၚ ေခတ္ပညာရွင္ ၾကီးမ်ား၏ ဗုဒၶဘာသာအျမင္သစ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေအာက္ပါ ကမၻာ႔ဗုဒၶဘာသာ သာသနာျပဳ အဂၢမဟာပ႑ိတပဌမေက်ာ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရွင္ေသဌိယ၏ ပင္ရင္းအေျခခံ ဗုဒၶတရားေတာ္ဟူေသာ ေဆာင္းပါးမွေကာက္ႏႈတ္ခ်က္သည္ အလြန္မွတ္ သားဖြယ္ေကာင္းေသာေၾကာင့္ ျမန္မာဘာသာသို႔ ျပန္ဆိုကာ ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

                   ““ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမအားလံုးကို ““ဓမၼ””ဟု ပါဠိဘာသာစကားတစ္လံုးတည္းတြင္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ထားသည္။ သကၤ႐ိုက္ဘာသာ စကားလံုးမွာ ““ဓါးရ္”” ျဖစ္ပါသည္။ ပါဠိ    ဘာသာမွာ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္သံုးေသာဘာသာစကားျဖစ္ပါသည္။

                   ဗုဒၶစာေပအားလံုး ပါဠိဘာသာႏွင့္ေရးသားထားပါသည္။ သကၤ႐ိုက္ဘာသာစကားလံုးကို ““ဓါးရ္””ကို““ဓမၼ””ဟု ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေရးရပါသည္။ ““အမွန္တရား၊ တကယ္အရွိတရား””ဟုအဓိပ္ၸါယ္ရပါ သည္။ လူ၏စိတ္ႏွလံုးတြင္ တည္ရွိသည့္တရားဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ေသာ အေျခခံတရားဟု အဓိပ္ၸါယ္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶသည္ လူသားအားလံုးတို႔အား သနားၾကင္နာ ျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္သည့္ စိတ္ဓါတ္ေမြးျမဴေပးရန္ ေတာင္းဆို၏။ ယင္းသို႔ေတာင္း ဆိုျခင္းမွာ အနႏၲတန္ခိုးရွင္အား ႏွစ္သိမ့္ေစရန္အဟုတ္၊ ၎၏ အဇၩတၱသႏၲာန္အတြင္းရွိ အျမင့္ျမတ္ဆံုးေသာတရားကို ေလးစား႐ိုေသရန္သာ ျဖစ္၏။

                   ““ဓမၼဆိုသည့္ ေျဖာင့္မွန္ေသာတရားသည္ လူသား၏ စိတ္ႏွလံုးအတြင္း၌သာ ကိန္းေအာင္းေနသည္မဟုတ္၊ စၾကာ၀ဠာၾကီးအတြင္း၌လည္း တည္ရွိ၏။ စၾက၀ဠာၾကီးတစ္ခု လံုးသည္ တရားဓမၼ၏ သ႐ုပ္ေဖၚခ်က္သာျဖစ္ပါသည္။ တရားဓမၼ၏ အေကာင္အထည္သည္ ႐ုပ္လံုးေဖၚျပခ်က္သာျဖစ္သည္။ လသည္ ထြက္လာ၍ ၀င္သြားေသာအခါ မိုးသည္ရြာ၏။ သီးႏွံပင္တို႔သည္ ေပါက္လာ၏။ ရာသီဥတုတို႔သည္ ေျပာင္းၾက၏။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ ဓမၼေၾကာင့္သာတည္း။ ဓမၼသည္ စၾကာ၀ဠာ၌ရွိေသာ တရားျဖစ္၏။ ကိစၥအ၀၀ကို ေခတ္ေပၚ သိပၸံပညာ၏ ႐ူပေဗဒ၊ ဓါတုေဗဒ၊ တိရိစၦာန္ေဗဒ၊ ႐ုကၡေဗဒ၊ နကၡတ္ေဗဒတို႔ ေဖၚထုတ္ေပး ေသာနည္းတို႔ျဖင့္ ျပီးေစ၏။ ဓမၼသည္ တည္ရွိေနေသာ သက္ရွိသက္မဲ့တိုင္း၏ အမွန္သဘာ၀သာျဖစ္၏။

                   ““ လူတစ္ေယာက္သည္ တရားဓမၼအတိုင္းေနထိုင္လွ်င္ ဆင္းရဲျခင္းမွလြတ္ေျမာက္၍ ဒုကၡအားလံုးကင္းျငိမ္းရာ နိဗၺာန္သို႔ေရာက္မည္ျဖစ္၏။ လူတစ္ေယာက္သည္ မည္သို႔ ဆုေတာင္းနည္း။ ပူေဇာ္သကၠာယနည္း။ နတ္ျဗဟၼာတို႔အား ေတာင္းပန္တိုး႐ႈိးပသနည္းျဖင့္ မိမိလိုရာပန္းတိုင္သို႔ေရာက္ႏိုင္မည္မဟုတ္။ မိမိလိုရာပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္မည့္နည္း၊ တစ္နည္းသာရွိ၏။ ၎မွာ မိမိ၏ အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းရန္ပင္ျဖစ္၏။ မိမိ၏ စိတ္ကိုထိန္းသိမ္း၍ ေလာဘေဇာ ေဒါသေဇာတို႔ကို ျငိမ္းေစေသာနည္းျဖင့္ အက်င့္စာရိတၱကို ျမႇင့္တင္ႏိုင္၏။ မိမိ၏ စိတ္ႏွလံုးအတြင္းသႏၲာန္ရွိ မုန္တိုင္းကို မျငိမ္းႏိုင္သမွ် အားလံုးေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔သို႔ လွမ္းရမည့္ ပဌမဆံုးေသာေျခလွမ္းကိုပင္  လွမ္းႏိုင္မည္မဟုတ္””

                   ဒုကၡသစၥာအမွန္တရားကို အထက္တြင္တင္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း ေတြ႕ရွိေတာ္မူ ျပီးေနာက္ ဆက္လက္၍ ထိုဒုကၡသစၥာ၏အေၾကာင္း ယမုဒယသစၥာကို စူးစမ္းရွာေဖြရာ တဏွာဆိုတဲ့ စြဲလမ္းမႈ တရားကိုေလာဘကို သြားေတြ႕ပါသည္။ ယင္းေတြ႕ရွိခ်က္သည္  အဖက္ဖက္မွ အလြန္သဘာ၀က်ျပီး ေလာကသိပၸံနည္းအရ မည္သူမဆို စမ္းသပ္စစ္ေဆးၾကည့္ ႏိုင္ပါ၏။ သိပၸံပညာတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ ေခတ္စားေနသည့္ စိတၱေဗဒ ဆိုက္ကိုေလာ္ဂ်ီကို ေလ့လာၾကည့္ပါက သတၱ၀ါတို႔၏ ကံအမႈ (၀ါ) လူသားတို႔၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံတို႔သည္ တဏွာေလာဘဆိုသည့္ လိုခ်င္မႈ၊ တပ္မက္မႈဆိုသည့္ စြဲလမ္းမႈေၾကာင့္ျဖစ္ရေၾကာင္းကို ေတြ႕ရပါသည္။ ဥပမာ အရာ၀တၳဳတစ္ခုခုကို လိုခ်င္တပ္မက္ျခင္းေၾကာင့္ ရရွိရန္ၾကိဳးစား၏။ ၾကိဳးစား၍မရပါက စိတ္ဆင္းရဲရ၏။ ဤစိတၱေဗဒနည္းအရ၊ သက္ရွိသတၱ၀ါတို႔၏ တည္တံ့ေရးအတြက္၊ တဏွာသည္ အေရးၾကီးေသာအေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း၊ တဏွာသည္ ကာမဂုဏ္၏ အာ႐ံုခံစားရာ၌ ဘယ္ေတာ့မွအားမရႏိုင္။ တဏွာတစ္မ်ိဳးစ ေက်နပ္အားရသြားေစကာမူ ေနာက္တစ္မ်ိဳးေပၚ လာျပန္ကာ သက္တမ္းတေလ်ာက္လံုးတြင္ တဏွာသည္ ပံုစံအသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳး အရွိန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလ်က္ တစ္ခုျပီးတစ္ခု အစပ္မျပတ္တရစပ္ ကာမဂုဏ္အာ႐ံုအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ခံစားေနေတာ့၏။

                   ဘိုင္အိုေလာ္ဂ်ီ ဇီ၀ေဗဒ၊ သတၱေဗဒေခၚ ေနာက္ဆံုးေပၚေလာကဓါတ္သိပၸံပညာက   လည္း စိတၱေဗဒ ေတြ႕ရွိမႈကို လက္ခံအတည္ျပဳကာ၊ တဏွာသည္ သက္ရွိသတၱ၀ါ၏ အေျခခံေရေသာက္ျမစ္ျဖစ္၏၊ ဤ႐ႈပ္ေထြးေပြလီေသာ ဘ၀သံသရာလမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ေရွ႕ေဆာင္ၫႊန္ျပသူမွာ တဏွာပင္ျဖစ္၏။ ကာမအာ႐ံုတို႔ကို တဏွာျဖင့္ အားရပါးရခံစားဖို႔ ရန္၊ ႐ုပ္နာမ္တို႔၏ အရည္အေသြးမ်ားကို တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာေစရန္ ျပဳျပင္ေပးဖို႔  လိုေၾကာင္းဟု ေဟာခ်က္ထုတ္ပါ၏။

                   သတၱ၀ါေတြရွိေနသည့္ ဤစၾက၀ဠာၾကီးကို သပစၥယ ေၾကာင္းက်ိဳးနိယာမ      သဘာ၀တရားၾကီးက ထိန္းခ်ဳပ္ထားပါသည္။ ေလာကဓါတ္သိပၸံပညာကလည္း ဘယ္အရာမွ အလိုလိုမျဖစ္ႏိုင္၊ မေတာ္တဆလည္း မျဖစ္ႏိုင္၊ လံုေလာက္ေသာ အေၾကာင္းရွိမွသာ အက်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္၏ဟု ေတြ႕ရွိထားပါသည္။ ဤအတိုင္းပင္ ဗုဒၶကလည္း လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္က ေဟာခ်က္ထုတ္ထားပါသည္။ ဤတဏွာဆိုသည့္ ကိေလသာကုိ  အေျခခံေသာ  သခၤါရဓမၼတို႔၏ နိယာမျဖစ္ပ်က္စဥ္ သေဘာတရားအရ၊ သတၱ၀ါလို႔ ပညတ္အားျဖင့္ေခၚေသာ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရတို႔သည္၊ သံသရာ၀ဲၾသဂၾကီး ျဖစ္ေပၚလာလိုက္၊ ေပ်ာက္ပ်က္သြားလိုက္ ဟူေသာ ျဖစ္ပ်က္အစဥ္ျဖင့္ ဘ၀တစ္ခုမွ ဘ၀တစ္ခုသို႔ တေျပာင္း ျပန္ျပန္ က်င္လည္ေျပးလႊားလွ်က္ရွိၾကပါ၏။ တဏွာအရင္းခံေသာ အတိတ္ကံေၾကာင့္ ဇာတိဘ၀ ျဖစ္ရ၏။ ထိုတဏွာသည္ပင္ အတိတ္ကံကုန္ဆံုးသည္အထိ အသိအသက္၀ိဉာဏ္အစဥ္ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ဆက္ကာဆက္ကာ စီရင္ဖန္တီးေပးပါသည္။ စုတိစိတ္က်သည့္အခါ အဆိုပါအေၾကာင္းဓမၼနိယာမတရားအတိုင္း တဏွာအဟုန္(၀ါ) ကံ၊  ကမၼ၊ ဂတိနိမိတ္ဟုဆိုအပ္ေသာ မရဏာသႏ္ၷေဇာစိတ္အဟုန္ေၾကာင့္ ထိုက္သင့္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ အသစ္ျပန္ျဖစ္ရျပန္ပါသည္။ အဘယ္ဘ၀ေနရာဌာနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တို႔ ကံလို႔ေခၚသည့္၊ စိတ္ေစတနာ အက်င့္စ႐ိုက္ အေလ့အထမ်ားအေလ်ာက္ ျဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင္းက်ိဳးနိယာမတရား၏ လုပ္ရပ္တို႔သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ဗုဒၶဘာသာ၏ ကံအေၾကာင္းတရားႏွင့္ ဇာတိပဋိသေႏၶအက်ိဳး တရားအေၾကာင္းကို ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆက္လက္၍ တင္ျပပါဦးမည္။ ဘယ္အရာ၀တၳဳ ပုဂိ္ၢဳလ္၊ သတၱ၀ါမဆို ယခုေျပာေနသည့္ သဘာ၀နိယာမတရားအတိုင္းျဖစ္လာလွ်င္ ပ်က္ရမွာပဲ၊ အထက္ပိုင္းမ်ားတြင္လည္း ထပ္တလဲလဲေျပာခဲ့ပါျပီ။ စၾက၀ဠာတစ္ခြင္တြင္ ဘယ္ဟာမွ မပ်က္စီးဘဲ ခိုင္ျမဲတည္တံ့ေန သည္မရွိပါ။ ဤကဲ့သို႔ ျဖစ္လွ်င္ပ်က္ရသည့္ အနိစၥသေဘာ ေလာကဓမၼတာအတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဒုကၡဆင္းရဲတို႔လည္း ေပ်ာက္ပ်က္ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားရမည္သာျဖစ္ပါ၏။ ဤသည္ကုိ သစၥာေလးပါးတရားေတာ္တြင္ တတိယေျမာက္ျဖစ္ေသာ၊ ဒုကၡနိေရာဓသစၥာလို႔ ေခၚပါသည္။ ဒုကၡဆင္းရဲတို႔ ကြယ္ေပ်ာက္ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းအမွန္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သတၱ၀ါလို႔ေခၚေ၀ၚသမုတ္သည့္ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာအစဥ္ၾကီးရွိေနသမွ် (၀ါ) ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာတို႔သည္ ျမစ္ေရအလ်င္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ မီးေတာက္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း အစဥ္အဆက္အေနျဖင့္ ရွိေနသမွ်ကာလပတ္လံုး အဆိုပါ ဒုကၡဆင္းရဲအေပါင္းတို႔ အျပီးအပိုင္ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားၾကမည္မဟုတ္ပါ။ တဏွာဆိုသည့္ ကိေလသာေစ့ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ေစတနာကံ အမႈကိုျပဳ၏။ ေစတနာကံေၾကာင့္ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရေခၚသည့္ ဆင္းရဲဒုကၡ အစုအေ၀းၾကီးတို႔၏ ျဖစ္ပ်က္အစဥ္ၾကီးသည္ ဆက္ကာဆက္ကာေပၚေပါက္ေနေတာ့၏။  ထို႔ေၾကာင့္ ဤဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းတို႔ အျပီးအပိုင္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ကို အလိုရွိပါက၊ ပုဂိ္ၢဳလ္သတၱ၀ါလို႔ သမုတ္သည့္၊ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာအစုအေ၀းေတြ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ကင္း ျငိမ္းသြားဖို႔ လိုပါသည္။

                   ဤ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာတို႔၏ ျဖစ္လိုက္ပ်က္လိုက္ေနသည့္ အစဥ္ၾကီးသည္ ရပ္ဆိုင္းခ်ဳပ္ေပ်ာက္ မသြားမခ်င္း၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏဆိုသည့္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းဆင္းရဲ၊ အိုျခင္းဆင္းရဲ၊ နာျခင္းဆင္းရဲ၊ ေသျခင္းဆင္းရဲ၊ နာျခင္းဆင္းရဲ၊ ေသျခင္းဆင္းရဲ၊ ေဘးဒုကၡေတြ တစ္သီတစ္ တန္းၾကီးလည္း  ဆက္လက္၍ ျဖစ္ကာပ်က္ကာေနမည္ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္ကို ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းတို႔ ခ်ဳပ္ျငိမ္းရာ ဒုကၡနိေရာဓသစၥာဟု ေခၚပါသည္။ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရ ဓါတ္ေတြအားလံုး အျပီးအပိုင္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားျခင္းပါပဲ။ ၎တို႔ကို စုစည္းေႏွာင္ဖြဲ႕သည့္ အသိုင္းအ၀န္း အျခံအရံ သမၸယုတ္တရားေတြလည္း တစ္ပါတည္း ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားပါမည္။ ရဟႏၲာသည္ မိမိပစ္ၦိမ ဘ၀ိကေခၚ ေနာက္ဆံုးဘ၀ အျပီးအပိုင္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားျခင္းမွာ အတိတ္ဘ၀မ်ားမွ အတိတ္ဘ၀ တဏွာကြင္းဆက္အစဥ္ကို သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ ၎၏ ေစတနာ ဆႏၵသေဘာအတိုင္း ျဖတ္ေတာက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

                   နိဗၺာန္၏ သဘာ၀အစစ္အမွန္ကို  အတိအက် ေလာကီသား ပုထုဇဥ္တို႔၏ စိတ္၀ိညာဥ္ျဖင့္ ေတြးေတာၾကံဆ၍ မရႏိုင္ပါ။ မသိႏိုင္ပါ။ ေလာကပညတ္ေ၀ါဟာရ စကားလံုးတို႔ျဖင့္ ထုတ္ေဖၚေျပာျပရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ေ၀ါဟာရဘာသာစကားတို႔မွ ကာမဂုဏ္၊ အာ႐ံု၊ ဒြါရေပါက္တို႔မွ ေတြ႕ထိသိရွိရေသာ ႐ုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရဓါတ္တို႔ျဖင့္သာ  သက္ဆိုင္ပါသည္။ အာ႐ံု အာရမၼဏိက အက်ိဳးအေၾကာင္းဆက္သြယ္၍ သိရွိရႏိုင္ေသာ ေလာကီတရားတို႔ႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ပါသည္။ ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုသခၤါရတရားတို႔၏ စက္ကြင္းအျပင္ရွိ၊  အသခၤတ မျဖစ္မပ်က္ ျမဲေသာသေဘာရွိေသာ အလြန္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ ေသာ ေလာကုတၱရာ ေလာကမွ လြတ္ေျမာက္သည့္ တရားျမတ္ႏွင့္ မသက္ဆိုင္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နိဗၺာန္၏ သဘာ၀အေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သတ္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို အတိအက်ေျဖဆိုျခင္း မျပဳခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ပစၥဳပၸန္ဘ၀၌ပင္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္၍  နိဗၺာန္ဓါတ္စြမ္းအဟုန္ေၾကာင့္ တဏွာရာဂခ်ဳပ္ပ်က္ရာမွေပၚလာ ေသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုခကို  အျပည့္အ၀ခံစားႏိုင္ပါမည္။ နိဗၺာန္ဆိုသည့္ သႏၲိသုခခ်မ္းသာ ကို ေသျပီးေနာက္ဘ၀က်မွ ခံစားရမည္ဟု မေသခ်ာမေရရာသည့္ ဂတိမ်ိဳးကဲ့သို႔ မဟုတ္ပါ။ အမွန္တကယ္ ဤမ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ ေသခ်ာႏိုင္ပါသည္။ သူမ်ားအားကိုးႏွင့္ေတာ့ ေသခ်ာမည္မဟုတ္ပါ။ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးနည္းျဖင့္သာ ေသခ်ာႏိုင္ပါမည္။ ဗုဒၶကလည္း နိဗၺာန္အလိုရွိသူသည္ (၀ါ) ဒုကၡခပ္သိမ္းမွ ကင္းလြတ္ေျမာက္လိုသူတို႔သည္ တုေမွဟိ ကိစၥံတပၸံ၊ အကၡတာေရာ တထကထာ မိမိတို႔ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လြတ္ေျမာက္ေရးကို ရွာေဖြရယူရမည္။ ဆရာျဖစ္သူ ဗုဒၶက လမ္းၫႊန္႐ံုသာတည္းဟု အတိအလင္း  ဓမၼပဒမဂၢတြင္ ထုတ္ေဖၚမိန္႔မွာခဲ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။

                   ဤသေဘာတရားကို ထပ္ေလာင္း၍ အသားေပးေသာအားျဖင့္ ဓမၼပဒ   ပါဠိေတာ္တြင္ပင္ ေဟာေတာ္မူသည္မွာလည္း-

                   ေယာစ ၀ႆတံ ဇိေ၀၊ အပႆံ အမတံပဒံ၊

                ေယာစာယံ ဇိ၀ိတံ ေသေယ်ာ ပႆေတာ အမတံပဒံ

                             အမတံ ေသျခင္းကင္းေသာ ပဒံ နိဗၺာန္ကို အပႆံ၊ မျမင္ဘဲ ၀ႆသတံ   အႏွစ္တစ္ရာပတ္လံုး၊ ဇိေ၀ အသက္ရွင္ရျခင္းထက္ အမတံ၊ ေသျခင္းကင္းေသာ ပဒံ၊ နိဗၺာန္ကို ပႆေတာ ျမင္ေသာ ေယာစ အၾကင္ပုဂိ္ၢဳလ္၏ ဧကာဟံ တစ္ရက္မွ် ဇိ၀ိတံအသက္ရွင္ေနရျခင္းသည္ ေသေယ်ာ ျမတ္၏။

                   ယင္းနိဗၺာန္အေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍၊ ကြယ္လြန္သူ အိႏ္ၵိယျပည္ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၾကီး မဟတၱမဂႏ္ၵီ၏ ယူဆခ်က္သည္ကား အလြန္ မွတ္သားဖြယ္ေကာင္းေသာေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕ကို ေအာက္တြင္ ျမန္မာဘာသာသို႔ျပန္ကာ  ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

                             ““ ကၽြႏ္ုပ္ နားလည္သေလာက္ေျပာရလွ်င္ နိဗၺာန္ဆိုသည့္ ဗုဒၶ၏ ပရမတၳသစၥာ ပဓာနတရားသည္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းသက္သက္မွ်မဟုတ္၊ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ သ႑ာန္ရွိအ႐ုပ္ အညံ့ေတြ အျပစ္အနာအဆာ ဆိုးသြမ္းမႈေတြ၊ မေကာင္းမႈဒုစ႐ိုက္ေတြအားလံုး ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းကိုသာ နိဗၺာန္ဟု ဆိုရပါသည္။ သုႆာန္တစ သခ်ႋဳင္း၀တြင္ လူေသေကာင္ေတြ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းမ်ိဳး ေျခာက္ကပ္ကပ္ၾကီး ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ နိဗၺာန္ဆိုသည့္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းမႈမွာ ရွင္သန္လန္းဆန္းသာယာျငိမ္းေအးစြာ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ကာ ခိုလႈံရာ နိစၥသဘာ၀၏ ႏွလံုးအိမ္ကို အာ႐ံုျပဳေနသည့္ ဆိုးလ္ေခၚ ၀ိညာဥ္ေတာ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

                             မွတ္ခ်က္။   ။ (၁) နိစၥထာ၀ရကို နိဗၺာန္(၂)၀ိညာဥ္ေတာ္ကို မဂ္ဉာဏ္ဟု ျမန္မာျပန္ဆိုလွ်င္ ေထရ၀ါဒအရ ပို၍သင့္ျမတ္မည္ထင္ပါသည္။ (စာေရးသူ)

                             ဤအယူအဆတို႔သည္ ေအာက္တြင္ပါရွိသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးေသ႒ိလ၏ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားမ်ားေခၚ ေဆာင္းပါးတြင္ပါရွိသည့္ နိဗၺာန္ဆိုင္ရာေ၀ဖန္ခ်က္မ်ားႏွင့္ အေတာ္ကေလး ကိုက္ညီသည္ကို ေတြ႕ရပါမည္။

                   နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ တဏွာခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္း၊ အတၱငါစြဲ အလိုရမၼက္ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတို႔ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းကိုလည္း ဆိုႏိုင္ပါသည္။

                   ပါဠိဘာသာအားျဖင့္ နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ နိႏွင့္၀ါန ေပါင္းစပ္ ထားျခင္းျဖစ္ပါ သည္။ နိမရွိ၊ ၀ါန တဏွာ၊ တဏွာမရွိျခင္း။ တဏွာကင္းျခင္းဟု အဓိပ္ၸါယ္ရပါသည္။ သကၤ႐ိုက္ဘာသာအားျဖင့္လည္း နိရ္ႏွင့္ ၀ါန ေပါင္းစပ္ထားျခင္းေၾကာင့္ ျငိမ္းသတ္ျခင္းဟု အဓိပ္ၸါယ္ရပါသည္။ ရာဂမီးကို ျငိမ္းသတ္ျခင္းမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။

                   ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္ကို သဘာ၀ပညတ္သေဘာအနက္ျပန္လွ်င္  ဘာမွ်မရွိ ဗလာနတၳိ ဥေစ္ၦဒအယူျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။ ဗုဒၶ၏ ပိဋကက်မ္းဂန္မ်ားတြင္မူကား နိဗၺာန္ကို ပရမတၳအမွန္အျမဲရွိ တကယ္ရွိတရားအျဖစ္ အျမင့္ဆံုး အျမတ္ဆံုး ခိုလႈံရာ၊ ပုန္းေအာင္းရာအတုမရွိ၊ အတိုင္းမရွိ စင္ၾကည္သန္႔ရွင္း၊ ေလာကထက္လြန္ကဲ၍ မႏိႈင္းယွဥ္အပ္ေသာတရား စသည္ျဖင့္ အမႊန္းတင္ထားပါသည္။

                   နိဗၺာန္သည္ ဘာမွ်မဟုတ္ သဘာ၀ပညတ္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ယင္းနိဗၺာန္သည္ တဏွာခ်ဳပ္ျငိမ္းရာကို ဆိုလုိပါသည္။ တဏွာကို ထုတ္ႏႈတ္ပယ္သတ္ လိုက္ျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္။ လူ၊ သတၱ၀ါ စသည္တို႔၏ တဏွာအလိုရမၼက္စသည္တို႔ ကို ထုတ္ႏႈတ္ပယ္သတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တဏွာ၊ ရာဂ၊ အလိုရမၼက္ကို ပယ္သတ္ လိုက္ျခင္းျဖင့္ သတၱ၀ါသည္ လြတ္ေျမာက္သြားပါသည္။ ယင္းလြတ္ေျမာက္ေရးကိုပင္ နိဗၺာန္ဟု ေခၚပါသည္။ လြတ္ေျမာက္ေရးတိုင္းလည္း နိဗၺာန္မဟုတ္ပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကိုယ္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ျပဳျပင္စီရင္ထားသည့္ ေၾကာင္းက်ိဳးနိယာမ အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။

                             အၾကင္ပုဂိ္ၢဳလ္သည္ ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းပါပဲဟု သေဘာထား၏။ ထိုပုဂိ္ၢဳလ္သည္ လြတ္လပ္၏။ ေကသရာဇာျခေသၤ့မင္းကို  လက္၀ါးကေလးျဖင့္ ပုတ္ကာမွ်ျဖင့္ မႏိုင္သကဲ့သို႔၊ ကိုယ္ထင္ရာကိုလုပ္ႏိုင္မွ လြတ္လပ္မႈမဟုတ္၊ ကိုယ္ထင္ ရာကို လုပ္ႏိုင္သည့္လြတ္လပ္မႈသည္၊ လြတ္လပ္မႈစစ္မဟုတ္၊ တဏွာ၏ ကၽြန္၊ ရာဂ၏ သေဘာေပါက္လြတ္လပ္မႈပင္ ျဖစ္၏။ လြတ္လပ္မႈအစစ္သည္ကား အကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ရာဂ ေဒါသ ေမာဟ၊ မာနစသည့္ တဏွာဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္ေျမာက္မႈပင္တည္း။ အၾကင္သူသည္  ဤတဏွာရာဂ စသည္တို႔ကို ဖေယာင္းတိုင္မီးကို ျငိမ္းသတ္သကဲ့ သို႔ ျငိမ္းသတ္လိုက္၏။ ထိုသူသည္ ဤေနရာ၌ပင္ လြတ္ေျမာက္သြား၏။ လြတ္လပ္ သြား၏။ ဤကမၻာေျမေပၚ၌ပင္ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္သြားေတာ့၏။

““အဘယမင္းသားအား ဘုရားရွင္ ေဟာသည့္စကားၾကီးေျခာက္ခြန္း”

ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သတ္၍၊ မဇၩိမနိကယ္လာအဘယကုမာရသုတ္တြင္၊အဘယမင္းသားအား
ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူေသာ ေအာက္ပါစကားၾကီး ေျခာက္ခြန္းသည္ အလြန္မွတ္သားဖို႕ေကာင္းပါသည္။
(၁) ဧ၀ေမ၀ ေခါ ရာဇကုမာရ ယံ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဇာနာတိ အဘုတံ
အတစံ္ၦ၊ အနတၳသံဟိတံ၊ သာစ ပေရသံ အပၸိယာ အမနာပါ၊
န တံ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဘာသတိ။

ရာဇကုမာရ၊ အဘယမင္းသား၊ ဧ၀ေမ၀ ေခါ၊ ဤအတူပင္လွ်င္၊ တထာဂေတာ၊
ငါဘုရားသည္။ ယံ၀ါစံ၊ အၾကင္စကားကို။ အဘူတံ၊ အဟုတ္ဟူ၍။ အတစၧံ၊ မမွန္ဟူ၍။
အနတၳ သံဟိတ၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္ဟူ၍၊ ဇနာတိ၊ သိေတာ္မူ၏။ သာစ၊
ထိုစကားကိုလည္း။ ပေရသံ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္။ အပိ္ၸယာ၊ မႏွစ္သက္အပ္ကုန္။
အမနာပါ၊ သေဘာမက်ကုန္၊ တ၀ါစံ၊ ထိုစကားကို။ တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။

နဘာသတိ၊ ဆုိေတာ္မမူ။

(၂) ယမၸိ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဇာနာတိ ဘူတံ တစၧံ အနတၳ

သံဟိတံ၊ သာ စ ပေရသံ အပၸိယာ အမနာပါ၊

တမၸိ တထဂေတာ ၀ါစံ န ဘာသတိ။

တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ ယမၸိ၀ါစံ၊ အၾကင္စကားကိုလည္း။ ဘူတံ၊

ဟုတ္၏ဟူ၍၊ တစၧံ၊ မွန္ဟူ၍။ အနတၳသံဟိတံ၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္ဟူ၍။

ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သာစ၊ ထိုစကားကိုလည္း။ ပေရသံ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္။အပၸိယာ၊

မႏွစ္သက္အပ္ကုန္။ အမနာပါ၊ မလိုလားကုန္။ တံမၸိ၀ါစံ၊ ထိုစကားကိုလည္း။

တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ နဘာသတိ၊ ဆုိေတာ္မမူ။

(၃) ယဥၥ ေခါ တထာရဂေတာ ၀ါစံ ဇာနာတိ၊ ဘူတံ တစၧံ

အတၳသံဟိတံ၊ ပေရသံ အပၸိယာ အမနာပါ တၾတ ကာလညဴ

တထာဂေတာ ေဟာတိ တႆ ၀ါစာယ ေ၀ယ်ာ ကရဏာယ။

တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားဘည္။ ယဥ္ၥ ေခါ ၀ါစံ၊ အၾကင္စကားကုိလည္း။ တစၧ၊ မွန္၏ဟူ၍။ အတၳသံဟိတံ၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္၏ဟူ၍။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။သာစ ထိုစကားကိုလည္း။

ပေရသံ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္။ အပၸိယာ၊ မႏွစ္သက္အပ္ကုန္။ အမနာပါ၊ မလုိလားကုန္။

တၾတ တႆ၀ါစယ၊ ထိုစကားကို။ ေ၀ယ်ာကရဏာယ၊ ေျပာဆိုျခင္းငွာ။ တထာဂေတာ၊

ငါဘုရားသည္။ ကာလညဴ၊ ထိုအခ်ိန္အခါကို သိေတာ္မူသည္။ ေဟာတိ၊ ျဖစ္၏။

(၄) ယံ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဇာနာတိ အဘူတံ အတစၧံ

အနဆ သံဟိတံ၊ သာ စ ပေရသံ ပိယာ မနာပါ၊

တံ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဘာသတိ။

တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ ယံ၀ါစံ၊ အၾကင္စကားကို။ အဘူတံ၊

မဟုတ္ဟူ၍။ အတစၧိ၊ မမွန္ဟူ၍။ အနတၱိ သံဟိတံ၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ မစပ္ဟူ၍။

ဇာနာတိ သိ၏။ သာစ၊ ထိုစကားကိုလည္း။ ပေရသံ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္။ ပိယါ၊

ႏွစ္သက္အပ္ကုန္၏။ မနာပါ၊ လိုလားအပ္ကုန္၏။ တံ၀ါစံ၊ ထိုစကားကို။ တထာဂေတာ၊

ငါဘုရားသည္ နဘာသတိ၊ ဆိုေတာ္မမူ။

(၅) ယမၸိ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဇာနာတိ ဘူတံ တစၧံ

အနတၳသံဟိတံ၊ သာစ ပေရသံ ပိယာ မနာပါ

တမၸိ တထာဂေတာ ၀ါစံ နဘာသတိ။

တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ ယမၸိ၀ါစံ၊ အၾကင္စကားကိုလည္း။ ဘူတံ၊

ဟုတ္၏ဟူ၍။ တစၧံ၊ မွန္၏ဟူ၍။ အနတၳသံဟိတံ၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္ဟူ၍။

ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သာစ၊ ထိုစကားကိုလည္း။ ပေရသံ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္။ ပိယါ၊

ႏွစ္သက္အပ္ကုန္၏။ ပနာပါ၊ လိုလားအပ္ကုန္၏။ တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ တမၸိ၀ါစံ၊ ထိုစကားကိုလည္း။ နဘာသတိ၊ ဆိုေတာ္မမူ။

(၆) ယဥၥ တထာဂေတာ ၀ါစံ ဇာနာတိ ဘူတံ တစၧံ

အတၳသံဟိတံ၊ သာစ ပေရသံ ပိယာ မနာပါ၊

တၾတ ကာလာညဴ တထာဂေတာ ေဟာတိ

တႆာ ၀ါစာယ ေ၀ယ်ာကရဏာယ။

တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ ယဥ္ၥ၀ါစံ၊ အၾကင္စကားကိုလည္း။ဘူတံ၊ဟုတ္၏ဟူ၍။

တစၧံ၊ မွန္၏ဟူ၍။ အနတၳသံဟိတံ၊ အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္မစပ္ဟူ၍။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သာစ၊

ထိုစကားကိုလည္း၊ ပေရသံ၊ သူတစ္ပါးတို႕သည္။ ပိယာ၊ ႏွစ္သက္အပ္၏။ မနာပါ၊ လုိလား

အပ္၏။ တၾတ ထုိစကား၌။ တႆ၀ါစာယ၊ ထိုစကားကို။ေ၀ယ်ာကရဏာယ၊ေျဖၾကားေျပာဆို

ျခင္းငွာ။ တထာဂေတာ၊ ငါဘုရားသည္။ ကာလညဳ၊ အခ်ိန္အခါကိုသိသည္။ ေဟာတိ၊ျဖစ္၏။

ျမန္မာလိုသက္သက္အတိုခ်ဳပ္မွာ-

(၁) အဘယမင္းသား မဟုတ္မမွန္၊ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္လည္း မစပ္၊ သူတစ္ပါးတို႕လည္း

မႏွစ္သက္၊ ထိုစကားမ်ိဳး ငါမဆို။

(၂) ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ မစပ္၊ သူတစ္ပါးတို႕လည္းမႏွစ္သက္၊ ထိုစကားမ်ိဳး

ငါမဆို။

(၃) ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္လည္းစပ္၏။ သူတစ္ပါးတို႕ကားမႏွစ္သက္၊

ထိုစကားမ်ိဳးကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ငါဆို၏။

(၄) မဟုတ္မမွန္။ အက်ဳိးစီးပြားအားလည္း မစပ္၊ သူတစ္ပါးတို႕ကားႏွစ္သက္၏၊

ထိုစကားမ်ိဳးကို ငါမဆို။

(၅) ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္မစပ္၊ သူတစ္ပါးတို႕ကား ႏွစ္သက္၏။

ထိုစကားမ်ိဳးကို ငါမဆို။

(၆) ဟုတ္မွန္၏။ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္၏။ သူတစ္ပါးတို႕လည္းႏွစ္သက္၏။
ထိုစကားမ်ဳိးကို အခါခပ္သိမ္း ငါဆို၏။ ။

usumsna.blogspot.com မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ အေၾကာင္း

ကဆုန္လ။ ။ ကဆုန္ဟု ယခုအေရးအေခၚ ျပဳေနေသာလ၏ အမည္ကုိ ပုဂံေခတ္ထုိး ေက်ာက္စာတုိ႔တြင္ ကုဆုန္ဟု အေရးမ်ားသည္။ ပုဂံေခတ္၌ အသုံးတြင္က်ယ္ေသာ ကုဆုန္၊ ကဆုန္ဟူေသာ အေရးႏွစ္မ်ဳိးတြင္ ကုဆုန္သည္မူလျဖစ္၍ ယင္းမွ ကဆုန္သုိ႔ ေရြ့ေလ်ာသည္ဟု ယူဆရေပသည္။

ကု၊ က၏အနက္သည္ ေရျဖစ္၍၊ ဆုန္၏ အနက္မွာ သြန္းေလာင္းသည္ဟု ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကဆုန္လကုိ ေရသြန္းလ၊ ေရေလာင္းလဟုေကာက္ယူရသည္။ ကုဆုန္၊ ကဆုန္ဟူေသာ လ၏အေခၚမွာ အလြန္ေရွးက် သည္ကုိေထာက္ေသာ္ ျမန္မာနုိင္ငံသုိ႔ သာသနာေရာက္သည့္ အခါမွစ၍ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ က်င္းပျခင္း အေလ့လည္းတစ္ျပဳိင္တည္း ျဖစ္ေပၚလာသည္ဟု ထင္မွတ္ရေလသည္။

တန္ခူး၊ ကဆုန္စေသာ ဆယ္ႏွစ္လတုိ႔တြင္ ကဆုန္၊ ဝါဆုိ၊ ဝါေခါင္၊ သီးတင္းက်ြတ္၊တန္ေဆာင္မုန္း၊ နတ္ေတာ္ ဟူ၍ ေျခာက္မ်ဳိးေသာ အေခၚတုိ႔မွာ သာသနာေရးကုိးကြယ္ ယုံၾကည္ေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေလသည္။ ဤကဆုန္လ ရာသီတြင္ ေနအရွိန္အျပင္းထန္ဆုံး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရမ်ားပင္ခန္းေျခာက္ေလ့ရွိရကား၊ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူ  ရာေဗာဓိပင္ကုိ  ရည္မွတ္ကာ ေဗာဓိပင္အပြားေတာ္မ်ားကုိ တေပ်ာ္တပါး ေရစင္သြန္းေလာင္းျခင္းမ်ား ျပဳခဲ့ၾကသျဖင့္ လျပည့္ေန႔၌ က်င္းပေသာပြဲေတာ္ အခါၾကီးကုိ ကဆုန္ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ဟုလည္း ေခၚစမွတ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ထုိမ်ွမက ခန္းေျခာက္ေသာ အင္းအုိင္ ၊ ေရကန္တုိ႔မွ ငါးမ်ားကုိပင္ ေရမ်ားရာေဒသသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေပးျခင္းအားျဖင့္လည္း ဇီဝိတဒါန ငါးလႊတ္ပြဲမ်ားကုိ ယခုထက္တုိင္ ျပဳလုပ္လ်က္ရွိၾကသည္။

ကဆုန္လသည္ ျမန္မာ့တစ္ဆယ့္ႏွစ္လတြင္ ဒုတိယလျဖစ္၍ ျပိႆရာသီႏွင့္တူညီသည္။ မုိးဦးက်ခါနီး ျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္မုိးသံေလသံမ်ား စတင္ၾကားရေလသည္။

ကဆုန္လျပည့္။ ။ ကဆုန္လျပည့္ေန႔သည္ ဗုဒၶသာသနာဝင္တုိ႔၏ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ၾကီးျဖစ္ေပသည္။ ထုိေန႔၏ ထူးျခားခ်က္မ်ားကား

၁။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ ဤဘဒၵကမာၻ၌ ေလးဆူေျမာက္ျဖစ္ေသာ ေဂါတမအမည္ျဖင့္ ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားထံမွ နိယတဗ်ာဓိတ္ကုိ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ခံယူျခင္း။

၂။မဟာသကၠရာဇ္ (၆၈) ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားအား ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း။

၃။ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခု ကဆုန္လျပည့္ေန႔ အရုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိေတာ္မူျခင္း။

၄။မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈)ခု ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ မလႅာမင္းတုိ႔၏ အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္၌ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အျဖစ္ေတာ္စဥ္တြင္ ထူးျခားမွတ္သားထုိက္ေသာ ဤကဆုန္လျပည့္ေန႔အား ဘုရားေန႔(ဗုဒၶေန႔) ဟု ဗုဒၶသာသနာဝင္ အေပါင္းတုိ႔က အထြက္အျမတ္ ထားၾကလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ဤေန႔ဤအခါ၌ သဗၺညဳတ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရေတာ္မူရန္ အားထုတ္ရာတြင္ အမွီျပဳေတာ္မူေသာ ေဗာဓိပင္ အား ေရသြန္းေလာင္းျခင္းစေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳတုိ႔ကုိ ျပဳၾကကုန္သည္။ ေရသြန္းေလာင္းၾကသည္မွာ ကဆုန္လတြင္ ေရရွားျပတ္လပ္၍ ညွဳိးေလ်ာ္အံ့ေသာ ေဗာဓိပင္ကုိလန္းဆန္းစုိျပည္ေစရန္အတြက္ ျဖစ္ေပသည္။

ထုိအေလ့အထသည္ ဗုဒၶသာသနာဝင္တုိ႔တြင္ ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္းမရွိဘဲ ယခုထက္တုိင္ ႏွစ္စဥ္အျမဲ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ေညာင္ေရသြန္းေလာင္းပြဲမ်ားျပဳလုပ္လ်က္ ရွိၾကေလသည္ဟု (ဗုဒၶေန႔ အမွတ္တရ) အျဖစ္ ဓမၼဒါနျပဳလုိက္ရပါသည္။

ကုိးကား။ ။ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း။

ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း

ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႕သည္ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ကဆုန္လျပည့္ေန႕၌ က်င္းပပူေဇာ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ထိုသို႕က်င္းပပူေဇာ္ရျခင္းမွာ-

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႕၌ ဖြားျမင္ေတာ္မူ၍ ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႕၌ ဘုရားအျဖစ္ကိုေရာက္ေတာ္မူျပီး ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႕၌ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူခဲ့သည္။ထို႕ေၾကာင့္ ကဆုန္လျပည့္ေန႕သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕အတြက္ အေလးအျမတ္ထားအပ္ေသာ ေန႕ထူးေနျမတ္ျဖစ္ခဲ့သည္။

ထို႕ျပင္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္ေအာက္၌ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႕ ေနမ၀င္မီ မာရ္နတ္မင္းႏွင့္ စစ္သည္အေပါင္းကို သစၥာပါရမီအဓိဌာန္ျဖင့္ ေအာင္ေတာ္မူ၍ မိုးေသာက္ယံ၌ ဘုရားအျဖစ္သို႕ေရာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေဗာဓိေညာင္ပင္သည္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕အတြက္ အေလးအျမတ္ ပူေဇာ္ရာ ဌာနတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ေပသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႕သည္ ႏွစ္စဥ္ကဆုန္လျပည့္ေန႕သို႕ေရာက္တိုင္း  ျမတ္ဗုဒၶ၏ ရန္သူအေပါင္းကို ေအာင္နိုင္ရာ သစၥာ၄ပါး ကိုသိျမင္ရာ၊ ဘုရားအျဖစ္သို႕ေရာက္ေတာ္မူရာ ဌာနျဖစ္ေသာ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္ကို ရည္မွန္းျပီး မိမိတို႕ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာ ေက်ာင္းကန္ဘုရားမ်ား၌ စိုက္ပ်ိဳးပူေဇာ္ထားအပ္ေသာ ေညာင္ပင္မ်ားကို ေရသြန္းဖ်န္း ပူေဇာ္ေလ့ရွိၾကသည္။

အဓိက ရည္၇ြယ္ခ်က္မွာ ေဗာဓိပင္မ်ား မညိွဳးႏြမ္း မေျခာက္ေသြ႕ေစလိုေရးႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶကို အမွတ္ရေစလိုေရးပင္ျဖစ္သည္။

ဤကဲ့သို႕ ေဗာဓိေညာင္ပင္မ်ားကို ေရသြန္းဖ်န္းပူေဇာ္ျခင္းကို ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ဟု ေခၚတြင္ကာ ျမန္မာတို႕ ၏ ၁၂လရာသီပြဲေတာ္အျဖစ္ ပုဂံ၊ ပင္းယ၊ အင္း၀၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္မ်ားမွ ယေန႕ေခတ္အထိ စဥ္လာမပ်က္ က်င္းပပူေဇာ္ခဲ့ၾကေပသည္။ဤသည္မွာ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း ၏ အေျခခံအေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။

ေညာင္ေရသြန္းပူေဇာ္ရက်ိဳး

ေညာင္ေရသြန္းပူေဇာ္ရသည့္ အက်ိဳးကို ပိဋိကတ္သံုးပံုတို႕တြင္ ခုဒၵကနိကာယ္၊ သုတၱႏၱပိဋကေထရာအပဒါန္ ပါဠိေတာ္၌  ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ က ရဟႏၱာမေထရ္ၾကီးမ်ားကိုယ္တိုင္ မိမိတို႕၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္မ်ားကို ျပန္လည္ေဟာၾကားထားသည္တို႕ကို ေတြ႕ရွိၾကည္ညိဳရေပသည္။

ဂေႏၶာဒကိယ ရဟႏၱာမထရ္

ပဒုမုတၱရာ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္၍ သူၾကြယ္တစ္ဦးသည္ ျမတ္ဗုဒၶ ပြင့္ေတာ္မူရာ ထင္းရႈး ေဗာဓိပင္ ပူေဇာ္ပြဲ ျပဳလုပ္ေသာအခါ လွပဆန္းၾကယ္ေသာ အိုးျဖင့္ နံံ႕သာရည္တို႕ကို ထည့္ယူကာ သြန္းေလာင္းပူေဇာ္ခဲ့ေလသည္။ ထိုသို႕ပူေဇာ္ေနစဥ္ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းျပီး မိုးၾကိဳးထိမွန္ကာ ေသဆံုးခဲ့ေလသည္။

ထိုဘ၀မွာေသလြန္ျပီးေနာက္ ေညာင္ေရသြန္းရေသာ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ နတ္ျပည္သို႕ေရာက္ကာ ဘံုအဆင့္တစ္ရာရွိေသာ နတ္ဗိမာန္၌ နတ္သမီးတစ္သိန္း ျခံရံခစားျပီး အနာေရာဂါမရွိ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမရွိ ဘဲ နတ္သက္ကုန္သည့္တိုင္ေအာင္ ခံစားစံစားခဲ့ရေလသည္။

နတ္ျပည္မွ စုေတျပီးေနာက္ ဤကမၻာေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ရွစ္ရာအထက္၌ လူျပည္၀ယ္ ရတနာခုႏွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုျပီး မ်ားျပားေသာ စစ္သည္ဗိုလ္ပါအင္အားရွိေသာ သံ၀သိတ မည္ေသာ စၾက၀ေတးမင္း ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။

ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူေသာ အခါ ဂေႏၶာဒကိယမေထရ္ အမည္ျဖင့္ ပဋိသမၻိဒါေလးပါး၊ ၀ိေမာကၡရွစ္ပါး၊ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးတို႕ကို ရရွိပိုင္ဆိုင္ကာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္း ရဟႏၱာျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ဤသည္မွာ ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ေပသည္။

ေဗာဓိသိဥၥက ရဟႏၱာမေထရ္

၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ ေဗာဓိပင္ေညာင္ပင္ပူေဇာ္ပြဲ က်င္းပေသာအခါ ေဗာဓိပင္သို႕သြားေရာက္ျပီး-

ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ေတာ္မူျပီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငါတို႕ကိုလည္း ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္နိုင္ပါေစသတည္း၊ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ဆင္းရဲဒုကၡမွ ျငိမ္းေအးေတာ္မူျပီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငါတို႕ကိုလည္း ဆင္းရဲဒုကၡမွ ျငိမ္းေအးနိုင္ပါေစသတည္း ဟု ႏွလံုးသြင္းဆုပန္ကာ ပန္းတို႕ျဖင့္ ထံုမႊမ္းထားေသာ ေရျဖင့္ ေဗာဓိပင္ကိုို သြန္းေလာင္း ပူေဇာ္ခဲ့ေလသည္။

ထိုေကာင္းမႈေၾကာင့္ ဤကမၻာမွ အထက္ ကိုးဆယ္တစ္ကမၻာကာလပတ္လံုး အပါယ္ငရဲသို႕ မက်ေရာက္ရဘဲ လူ႕ျပည္၊ နတ္ျပည္၌ သာက်င္လည္ခဲ့ရေပသည္။

ဤ ကမၻာမွ အထက္ သံုးဆယ္သံုးကမၻာသို႕ေရာက္ေသာအခါ လူ႕ျပည္၌ ဥဒကေသစနမည္ေသာ စၾက၀ေတးမင္းစည္းစိမ္ကို ရွစ္ၾကိမ္တိုင္တိုင္ခံစားစံစားရခဲ့ေလသည္။

ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူေသာအခါ ေဗာဓိသိဥၶက မေထရ္အမည္ျဖင့္ ပဋိသမၻိဒါေလးပါး၊ ၀ိေမာကၡရွစ္ပါး၊ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးတို႕ကို ရရွိပိုင္ဆိုင္ကာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္း ရဟႏၱာျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ဤသည္မွာ ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ေပသည္။ 

တိုက္တြန္းလႊာ

 အထက္ပါ မေထရ္ျမတ္ၾကီးမ်ားနည္းတူ ေဗာဓိပင္ကို စိုက္ပ်ိဳးပူေဇာ္ခဲ့ေသာ အသနေဗာဓိယ ရဟႏၱာမေထရ္၊ ေဗာဓိပင္ကို ရွိခိုးပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ေဗာဓိ၀ႏၵက ရဟႏၱာ မေထရ္ျမတ္ၾကီး တို႕သည္ လည္း ထိုကဲ့သို႕ေသာ အက်ိဳးထူးအက်ိဳးျမတ္မ်ားကို ရရွိခဲ့ဘူးၾကေပသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ေဗာဓိေညာင္ပင္ကို ေရသြန္းေလာင္းေသာါအခါ ယၾတာေက်ရံု၊ ၿဂိဳလ္ေျပ၊ နံေျပရံု၊ အေပ်ာ္တမ္းျဖစ္ရံုသက္သက္သာ မသြန္းေလာင္ဘဲ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဤေနရာဌာန၌ပင္ မာရ္စစ္သည္အပါင္းကို ေအာင္ျမင္ျပီး၊ ဤေနရာဌာန၌ပင္ သစၥာေလးပါးကို သိျမင္ကာ၊ ဤေနရာဌာန၌ပင္ ဘုရားအျဖစ္သို႕ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္ ဟု ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဂုဏ္ေတာ္တို႕ကို ေလးေလးနက္နက္ အာရံုယူကာ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ထြက္ေျမာက္ရန္ ဆုပန္ျပီး ေရွးက ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္ၾကီးမ်ားကို အတုယူကာ သြန္းေလာင္းပူေဇာ္သင့္ၾကေပသည္ဟု တိုက္တြန္းရင္း ဤေညာင္ေရသြန္းပြဲ စာစုေလးကို နိဂံုးသတ္လိုက္ပါသည္။

အရွင္နာဂ၀ံသ

ေမာင္ကံေကာ္(က်ဳံေပ်ာ္)

သဒၶမၼသီတဂူသာသနာရိပ္သာ

ေတာရေက်ာင္းတိုက္

ထံမွ တဆင့္ကူးယူ ဓမၼဒါနျပဳပါသည္။

ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ကုလားဟုတ္မဟုတ္ႏွင့္ ျမန္မာ့သမိုင္းအစ

From : နန္းအသခၤယာ အခုတေလာ .. က်ေတာ္တို႔ ဘာသာေရးနယ္ပယ္မွာ အျငင္းပြားေန တာေလးတစ္ခုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေတာ္ေၿပာခ်င္တာေလးရွိပါတယ္။ အဲဒါက က်ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးဘယ္ကစသလဲဆိုတာရယ္၊ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ကုလားမ်ိဳး ဟုတ္ မဟုတ္ဆိုတာရယ္ ပါ ...။ တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶဘုရားဟာ (သက်သာကီ၀င္) အာရိယာန္ (အရိယာျဖစ္ၾကမယ့္အမ်ိဳး)လူမ်ိဳး ၊ ေရႊ၀ါေရာင္အသား၀ါလူမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဟိႏၵဴကုလား၊ ပန္ခ်ာပီကုလား၊ ေဂၚရခါးကုလား၊ တမီးလ္ကုလား၊ ဘဂၤလီကုလား၊ ေဂၚရင္ဂ်ီကုလား၊ ပါရွန္း ကုလား၊ အာဖရိကလူမည္းကုလား၊ ေခၚေတာကုလား ..စတဲ့ လူမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။...

ကိုယ္ဝန္ဖ်က္ခ်ျခင္းသည္ ပါဏာတိပါတကံ ထိုက္၏ မထိုက္၏

အရွင္ဘုရား၊ ေမးေလ်ာက္စရာတခု ရွိလို႔ပါဘုရား၊ တပည္႔ေတာ္တို႔ အေနာက္နိုင္ငံေတြမွာ လူမ်ိဳးမေရြး ဘာသာမေရြး နုိင္ငံမေရြးပဲ ( ကန္ေတာ႔ပါရဲ႕ ) အလိုမတူပဲ မုဒိန္းက်င္႔ခံေနရတဲ႔ မိန္းကေလးငယ္ေတြ ဟာ ေနာက္ဆက္တြဲအေနနဲ႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္မွာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ရၿခင္း ဒုကၡေတြကို ခံစားေနရပါတယ္၊ တကယ္ေတာ႔ သူတို႔ဟာ ငယ္ရြယ္သူမ်ား ၿဖစ္ႀကတဲ႔အတြက္ တခ်ိဳ႕မ်ား ၁၃ နွစ္ အရြယ္ေလာက္မွာပဲ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္ ၿဖစ္ေနႀကရတာမို႔ တတ္သိနားလည္တဲ႔ လူႀကီးေတြက နည္းလမ္းေတြ ဘာေတြ ေၿပာၿပၿပီး အဲဒီကိုယ္၀န္ကို ဖ်က္ခ်ေပးရပါတယ္၊ မသိနားမလည္ေသးတဲ႔ ကေလးေတြ ၿဖစ္တဲ႔အတြက္ လူႀကီးေတြက မ်က္နွာလႊဲေနလို႔လဲ မၿဖစ္ၿပန္ဘူးဘုရား၊

ဒီေတာ႔ ဖခင္မေပၚတဲ႔ ကေလးကို ေမြးဖြားခဲ႔ၿပန္ရင္လဲ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ ဘယ္လိုမွ မ်က္နွာၿပလို႔ မရၿပန္ဘူး၊ တပည္႔ေတာ္တို႔ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြမွာဆို ပိုဆိုးပါတယ္၊ တကယ္ပဲ ပတ္၀န္းက်င္ အၿပင္ဘက္ ေရာက္သြားေတာ႔တာပါ၊ ပတ္၀န္းက်င္ကလဲ လူမွဳ႕ေရးကို အဓိကထားၿပီး သူ႔ကို ၀ိုင္း၀န္းကူညီ
ေပးႀကရပါတယ္၊ ကိုယ္၀န္အရင္႔အမာ မၿဖစ္ေသးရင္ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ ဖ်က္ဖို႔ အကူညီေပးရၿပန္တယ္ဘုရား၊


ေနာက္တခ်က္က မဖ်က္ပဲ ေမြးဖြားလာခဲ႔ရင္လဲ လက္ေၿခ မသန္မာတဲ႔ ကေလးေတြ၊ ဦးေနွာက္ ပုံမွန္မဟုတ္တဲ႔ကေလးေတြ၊ မ်က္စိမၿမင္၊ နားမႀကား၊ ဆြ႔ံအေနတဲ႔ကေလးေတြ စသၿဖင္႔ ပုံမွန္ မဟုတ္တဲ႔ ကေလးေတြကို မိခင္၀မ္းတြင္းမွာကတည္းက အာထရာေဆာင္း နဲ႔ ႀကည္႔တဲ႔အခါမွာ ႀကိဳတင္ သိေနၿမင္ေနႀကရပါတယ္၊ အဲဒီေတာ႔ ဒီလို ကေလးေတြ ေမြးလာၿပန္ရင္လဲ လူ႔ေလာက ထဲမွာ သူတို႔ကို ၿပဳစုယုယေနရတာနဲ႔ မိဘေတြမွာ တၿခားအလုပ္မလုပ္နိုင္ေတာ႔ပါ၊

ဒါကို ႀကိဳတင္ေၿဖရွင္းထားမွ သူတို႔ဘ၀ အနာဂါတ္ မွာသာယာၿပီး ခ်မ္းေၿမ႕နိုင္ပါမယ္၊ တပည္႔ေတာ္ သိခ်င္တာက အဲဒီလို အနွိပ္စက္ခံ မိခင္ေလာင္း အမ်ိဳးသမီးေလးေတြ ကို ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေတြ႕တဲ႔အခါ လူမွဳ႕ေရး အရ လူႀကီးတေယာက္အေနနဲ႔ ကူညီေပးမိပါတယ္၊ အဲဒီလို ကူညီတာဟာ ပါဏာတိပါတကံ ထုိက္ပါသလား ဘုရား --
သိလိုသူ - ဒကာမတစ္ဦး

ေမးသင္႔တဲ႔ ေမးခြန္း၊ သိပ္ေကာင္းတဲ႔ ေမးခြန္းပါပဲ၊ သိပၸံပညာ နည္းပညာေတြ ထြန္းကားၿပီး ရုပ္၀ါဒ ဆန္လာတဲ႔ ဒီေန႔ ေခတ္ႀကီးထဲမွာ သိမ္ေမြ႕နူညံ႕ၿပီး စဥ္းစားရခက္ေစတဲ႔ ေမးခြန္းမ်ိဳးေပါ႔၊ မီးစတစ္ဖက္ ေရမွဳတ္တစ္ဖက္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳး အေၿခအေန ထင္ပါရဲ႕၊ နားလည္လြယ္ေအာင္ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္ေတြကို ေထာက္ဆ ေၿဖေပး၇ရင္ၿဖင္႔ ပါဏာတိပါတကံ ထုိုက္တယ္ လို႔ပဲ အတိုခ်ဳပ္ မွတ္ရပါမယ္။ဘာေႀကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ ပါဏာတိပါတအကုသိုလ္ကံမွာ လူသားကို ၿဖစ္ေစ ၊ တိရိစၦာန္ေတြကို ၿဖစ္ေစ ဘယ္သူ႔ကိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ေသေစတဲ႔ အခါမွာ ေအာက္ေဖာ္ၿပပါ အဂၤါ ၅ ခ်က္ စုံတယ္ဆုိရင္ ကံေၿမာက္ေတာ႔တာပါပဲ၊

ပါဏာတိပါတ အဂၤါ ၅-ပါး
(၁) ပါဏ- သက္ရွိထင္ရွား သတၱ၀ါျဖစ္ျခင္း၊
(၂) ပါဏသညိတ- သက္ရွိသတၱ၀ါဟု စိတ္က သိေနျခင္း၊
(၃) ဃာတ စိတၱ- သတ္လို ေသေစလိုေသာစိတ္ရွိျခင္း၊
(၄) ဥပကၠမ- ေသေအာင္ ပါးစပ္ၿဖင္႔လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္တိုင္အားထုတ္၍လည္းေကာင္း လုလႅၿပဳ ျခင္း၊
(၅) မရဏ- ကိုယ္႔ပေယာဂေၾကာင့္ တဖက္သား ေသသြားျခင္း။
ယခုေခတ္အခါ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ဖို႔အတြက္ ကိုယ္၀န္က်ေဆးေပးၿခင္း၊ ဘယ္လိုပုံစံ လုပ္ရင္ၿဖင္႔ ကိုယ္၀န္က်ေစနိုင္တယ္ စသၿဖင္႔ မိမိပါးစပ္က နည္းလမ္းၿပကာ ေၿပာဆိုေနစဥ္ပင္ စိတ္ကလဲ ကိုယ္၀န္က်ေစ ( တနည္းအားၿဖင္႔ ေသေစလိုတဲ႔ ေစတနာက ၿပ႒ာန္းေနတဲ႔အတြက္ ) ကိုယ္တိုင္ သတ္သလိုပါပဲ၊ ဒါေႀကာင္႔ အကုသိုလ္ မၿဖစ္လိုလ်င္ ေ၀ေ၀းေရွာင္နိုင္ေလ အကုသိုလ္ကင္းေလ လုိ႔ပင္ ဆုိရပါလိမ္႔မည္၊

ေနာက္ေရွာင္လႊဲနိုင္တဲ႔ တနည္းကေတာ႔ နစ္ဦးသား စပ္ယွက္ၿပီးခ်ိန္မွေနာက္ ( ၇ ) ရက္ေက်ာ္လြန္လ်င္ ကလလေရႀကည္တည္တယ္ လို ဆုိပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္၀န္သေႏၶသား အသက္ ၀ိဥာဥ္ ရွိေနၿပီ လို႔ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူထားတာေႀကာင္႔ အဲဒီ ၇ ရက္အတြင္း ေဆးစား ေဆးထုိးလုပ္ရင္ၿဖင္႔
ပါဏာတိပါတကံ ကို ေရွာင္နိုင္ပါမယ္။ ယခုေခတ္ ေဆးဆရာ၀န္မ်ားကေတာ႔သေႏၶသား ၄ လ ၿပည္႔မွ
အသက္၀ိဥာဥ္ ရွိတယ္၊ ဥပမာ နွလုံးခုန္လာတယ္ အသက္ရွဳလာတယ္ လို႔ ဆုိပါတယ္၊ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ၿဖစ္သည္႔အေလ်ာက္ ဘုရားေဟာသည္႔အတုိငး္ႀကိဳတင္ကာကြယ္တာက အေသခ်ာ
ဆုံးလို႔ ယုံႀကည္ပါတယ္၊
ဒါေႀကာင္႔လဲ ၇ဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ပါရာဇိက ၄ ပါး အၿပစ္ႀကီး အာပတ္ႀကီးထဲမွာ လူတေယာက္ အသက္ကို ဘယ္လိုအေႀကာင္းေႀကာင္႔မွ မသတ္ရဘူး၊ ေနာက္ဆုံး ပါးစပ္နဲ႔ သတ္ခိုင္းတာပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္၊ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္ေသခ်င္သူရဲ႕ အနားမွာ ကတ္ေႀကး ဒါး သံခြ်န္ စသည္ ထားေပးတာပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ မလုပ္ေကာင္းဘူး၊ ေသမည္႔သူကို အားေပးအားေၿမွာက္လဲ မေၿပာရဘူး၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္သည္ကိုလဲ ဘယ္ေဆးကို ေသာက္လိုက္၊ ဘယ္လို လုပ္လိုက္ရင္ ကိုယ္၀န္က်ေစရမယ္ စသည္ၿဖင္႔ ေယာင္လို႔ေတာင္ ပါးစပ္နဲ႔ မေၿပာေကာင္းဘူး၊ ကိုယ္ေၿပာတဲ႔အတိုင္း သေႏၶေလာင္းကေလး ေသလို႔ကေတာ႔ ရဟန္းဘ၀ ဆုံးရွဳံးေတာ႔ပါတာပါပဲ။ ဒါေႀကာင္႔ ပါဏာတိပါတအၿပစ္ဟာ ထင္ရွားသိသာတယ္ လို႔ ထင္ရေပမယ္႔ သိပ္ၿပီး နူညံ႕တဲ႔ အကုသိုလ္ဆိုလဲ မမွားပါဘူး၊
လူမွဳ႕ေရးတခုကိုသာ ႀကည္႔ရင္ ခြင္႔လႊတ္နိုင္စရာ လို႔ ထင္ရေပမယ္႔ အၿပစ္ဟာ အၿပစ္ပါပဲ၊ ဒီေနရာမွာ ကိုယ္တို္င္သတ္ပုံ ၊ ေသေစပုံ နည္းလမ္းေတြကို ဗဟုႆုတအၿဖစ္ ရွာေဖြထုတ္နွုတ္တင္ၿပလိုက္
ပါတယ္။

ပါဏာတိပါတကံ ၏ ပေယာဂအမ်ိဳးအစား ၈-ပါး
(၁) ဥဒၵိႆ ပေယာဂ-ေသေစလုိေသာ သတၱ၀ါကို္ စိတ္မွတ္၍ သတ္ျဖတ္ ျခင္း၊
(၂) အႏုဒၵိႆ ပေယာဂ- ဘာေကာင္ေသေသ၊ တေကာင္ေကာင္ ေသရင္ ၿပီးေရာ စိတ္မ်ိဳးၿဖင္႔ သတ္ၿဖတ္ၿခင္း၊
(၃) သာဟတၳိက ပေယာဂ-ကိုယ္တိုင္ သတ္ျခင္း၊
(၄) အာဏတၱိက ပေယာဂ- သူတပါးကို သတ္ခိုင္းျခင္း၊
(၅) နိႆဂၢိယ ပေယာဂ-အေ၀း၌ေနေသာ သတၱ၀ါကို ျမႇား လွံ ေသနတ္ စသည္ျဖင့္ ေသေစျခင္း၊
(၆) ထာ၀ရ ပေယာဂ- တြင္းတူးထားကာ တြင္း၌က်၍ေသေစၿခင္း၊ ေဆး၀ါး အစီအရင္ စသည္ၿဖင္႔ သတ္ၿခင္း၊
(၇) ၀ိဇၨာမယ ပေယာဂ- ဓာတ္႐ိုက္ ဓာတ္ဆင္ ဂါထာမႏၲရား စေသာ အစီအရင္တို႔ျဖင့္ ေသေအာင္သတ္ျခင္း၊
(၈) ဣဒၶိမယ ပေယာဂ- မိမိ ကမၼဇိဒၶိတန္ခိုးျဖင့္ သတၱ၀ါတို႔ကို ေသေစျခင္း။
ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာ ဒု ။

ပါဏာတိပါတကံ၏ မေကာင္းက်ိဳး ၂၃-မ်ိဳး
ဤေနရာ၌ ပါဏာတိပါတ္ သူ႔သက္သတ္သူတို႔ ခံစားေတြ႔ၾကံဳရေသာ မေကာင္းက်ိဳးမ်ားသည္ ပိဋကပါဠိေတာ္တို႔၌ သခ်ၤာအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လာရွိေသာ္လည္း ဤ၌ အလံုးစံုပါ၀င္သည့္ ခုဒၵကပါဌ အ႒ကထာလာ သခ်ၤာ ၂၃-ပါးကို ၿပဆိုပါမည္၊

(၁) ေၿခလက္ စေသာ ကိုယ္အဂၤါခ်ိဳ႔တဲ့ျခင္း၊
(၂) ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးအစား မက်ျခင္း၊
(၃) ႏံုေႏွး ေလးဖင့္ျခင္း၊
(၄) ေျခ, လက္, ဖ၀ါး, မညီညာျခင္း၊
(၅) ရုပ္ဆုိးၿခင္း ၊
(၆) အသားအေရ မြဲေၿခာက္ၿခင္း၊
(၇) အသားအေရ ၾကမ္းထမ္းးျခင္း၊
(၈) ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ျခင္း၊
(၉) ခြန္အားဗလ မရွိျခင္း၊
(၁၀) စကားေျပျပစ္စြာ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ မေျပာတတ္ျခင္း၊
(၁၁) ခ်စ္ခင္ ႀကင္နာမည္႔သူ မရွိျခင္း၊
(၁၂) မိမိပရိသတ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၿပိဳကြဲ ပ်က္စီးျခင္း၊
(၁၃) ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔ ၿဖစ္ေနရၿခင္း၊
(၁၄) လက္နက္, အဆိပ္ သင့္တတ္ျခင္း၊
(၁၅) သူမ်ား ပေယာဂၿဖင္႔ မေသသင္႔ပဲ ေသရျခင္း၊
(၁၆) ေတြေ၀ ထုံထုိင္း ဖ်င္းအၿခင္း၊
(၁၇) ေျခြရံပရိသတ္ နည္းပါးျခင္း၊
(၁၈) စက္ဆုပ္ဖြယ္ ႐ုပ္အဆင္းရွိျခင္း၊
(၁၉) ကုန္းကြေသာ ကိုယ္ရွိျခင္း၊
(၂၀) ေၾကာင့္ၾက ဗ်ာပါဒ စိုးရိမ္မႈမ်ားျခင္း၊
(၂၁) ေဘးရန္ မ်ားျခင္း၊
(၂၂) ခ်စ္ခင္ေသာ သားသမီးတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္း၊
(၂၃) ကိုယ္တိုင္လဲ အသက္တိုျခင္း။
ဗုဒၶတရားေတာ္အရ မိခင္၀မ္းတြင္းမွ သေႏၶသားကေလးဟာ ကိုယ္လက္ အဂၤါ ခ်ိဳ႕တဲ႔သည္ၿဖစ္ေစ ေကာင္းသည္ၿဖစ္ေစ၊ ဘ၀အဆက္ဆက္က ဆည္းပူးခဲ႔တဲ႔ သူ႔ရဲ႕ အကုသုိလ္ကံအတိုင္း အက်ိဳးေပးတယ္လို႔ပဲ မွတ္ရပါမယ္၊ ကိုယ္ကေတာ႔ လုလႅၿပဳၿပီး သတ္ဖို႔ အားမထုတ္သင္႔ပါဘူး၊

အထက္ပါအခ်က္အလက္တို႔ကိုေထာက္ရွဳ႕ေသာအားၿဖင္႔ယခုေခတ္တြင္မရွဴ႕မလွေ၀ဒနာခံစားေနရ
ေသာ လူနာအား ထုိးေဆးထိုးကာ အနားေပးေစၿခင္း၊ မိခင္နွင္႔ ကေလးေစာင္႔ေရွာက္ေရး အသင္းမွ ခြင္႔ၿပဳမိန္႔စသည္ရယူကာ ဖ်က္ခ်ေစၿခင္း၊ လူမွဳေရး ပရဟိတ လုပ္ေနသူတိုင္း မကင္းနိုင္ေသာ NGO အဖြဲ႔အစည္း၊ UniCef စေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားလဲ သတိထားသင္႔တယ္ လို႔ စာေရးသူကေတာ႔ သတိေပးလိုပါတယ္၊
ဥပမာ - တရားသူႀကီးက ေသဒဏ္ က်ခံရမယ္႔ တရားခံကို မလႊဲမေရွာင္သာလို႔ ဒီလူကို အနားေပးလို္က္ပါ လို႔ မ်က္နွာအမူအယာေရာ စကားနဲ႔ပါ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ အမိန္႔ခ်လိုက္ေပမယ႔္ တဖက္သားမွာေတာ႔ မေသခ်င္ပဲ ေသရေတာ႔မွာပါ၊ တရားခံေသတာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ တရားသူႀကီးဟာလဲ သတ္ေပးသူနဲ႔ အတူတူ ပါဏာတိပါတကံ အလိုလို ထုိက္သြားပါၿပီ၊

ဒါေႀကာင္႔ နဳးညံ႕သိမ္ေမြ႕တဲ႔ ပါဏာတိပါတေတြကို အတတ္နိုင္ဆုံး ေရွာင္လႊဲကာ လူမွဳ႕ဒုကၡေတြကို ေၿဖရွင္းနိုင္ႀကပါေစ လို႔ ေမတၱာစကားၿဖင္႔ နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။

From: အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ....

၉၆၉ ႏွင့္ပက္သတ္၍ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ေရႊျမန္မာတို႕

က်ေနာ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ သတိျပဳဖို႕ ဒီတစ္ခုေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္...
ကိုးေျခာက္ကိုးဟာ လိုအပ္ခ်က္အရ အေျခအေနအရ အခ်ိန္အခါအရ ထြက္ေပၚလာတာ မွန္ တယ္....က်ေနာ္ တို႕လည္း ၉၆၉ ကို ေထာက္ခံပါတယ္..
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ဘာသာဟာ တျခားဘာသာေတြကို ထိပါးစရာ မလိုဘူး
က်ေနာ္တို႕ ဘာသာဟာ တျခားဘာသာေတြကို တိုက္ခိုက္စရာမလိုဘူး
၇၈၆ ကို သြားျပီး တုျပဳိင္ေနစရာလဲ မလိုဘူး
က်ေနာ္တို႕ဘာသာကို က်ေနာ္တို႕ဘာသာ ျမွင့္တင္ဖို႕ ထိန္းသိမ္းဖို႕ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ပဲ လိုတယ္..
၃၈ ျဖာ မဂၤလာတရားလိုပါပဲ ေအာ္ဖတ္ေနရမယ့္ တရားေတာ္မဟုတ္ဘူး
လိုက္နာက်င့္ၾကံေနရမယ့္ တရားေတာ္ပါ
ဆိုလိုတာက ၉၆၉ ဆိုျပီး ေသြးၾကြေနစရာမလိုပါဘူး
တခ်ဳိ႕က ဘာသာေရးအေရျခဳံျပီး မင္းမဲ့စရိုက္လုပ္ဖို႕ ၉၆၉ ကို ကာဗာယူေနတာ ေတြ႕တယ္..
တခ်ဳိ႕ ကုလားေတြက ၉၆၉ အမည္ခံျပီး ပက္ပက္စက္စက္ မိုက္ရိုင္းျပေနတာေတြ ပတ္ဆဲေနတာေတြ ေတြ႕ရတယ္...
၉၆၉ နာမည္ ပ်က္ေအာင္ လုပ္ေနတာ...
ရမည္းသင္းမွာ ဖ်က္ဆီးထားတဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားေတြမွာ စပေရးဗူးနဲ႕ ၉၆၉ လို႕ ဘယ္သူက ေရးသလဲ....ဒါဟာ ၉၆၉ သမားေတြ ကိုယ္တိုင္ဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို အသိနည္းတဲ့လုပ္ရပ္ဘဲ...
တျခားသူေတြက ၉၆၉ ကို တမင္သက္သက္ ျမင္သာေအာင္ လုပ္သြားသလား
သူတို႕ေျပာခ်င္တကာ ၉၆၉ ဟာ ဒီလို အၾကမ္းဖက္ေနတာ....
ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္ေတြ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပေနတာ..ဆိုျပီး PR လုပ္ခ်င္ၾကတာပဲ..
အခုဆို ၾကည့္ ကုလားေတြ အႀကံ ေအာင္ျမင္သြားျပီ...
ႏုိင္ငံတကာက ၉၆၉ ကို နာဇီအမွတ္တံဆိပ္နဲ႕ အတူတူ လုပ္ေနၾကျပီ...
ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕အားလုံး ျပန္ျပီး သုံးသပ္ၾကဖို႕ လိုပါတယ္...
၉၆၉ ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ဘာသာ သိကၡာက်ေစတယ္ဆိုရင္ ၉၆၉ ကို သုံးစြဲတာ ဆင္ျခင္ၾကဖို႕ စဥ္းစားရမယ္....
ေနရာတကာမွ ၉၆၉ လုပ္မေနၾကဖို႕လဲ လိုတယ္...
မလိုအပ္ဘဲ ၉၆၉ စြတ္ရြတ္တင္ေနရင္ ဘာသာတရား နာမည္ပ်က္ကိန္း ဆုိက္မယ္....
ဒါ့ေၾကာင့္ ၉၆၉ သေကၤတကို သုံးရင္ သူမ်ားေတြထက္ေတာင္ ပိုျပီး ယဥ္ေက်းဖို႕ သည္းခံဖို႕ လိမၼာပါးနပ္ဖို႕ လိုျပီ ဆိုတာကုိ သတိေပးခ်င္တယ္..
၉၆၉ အမည္မခံဘဲ က်န္တာေတြနဲ႕ ဆဲခ်င္ဆဲ မိုက္ရိုင္းခ်င္မိုက္ရိုင္း
ဒါေပမယ့္ ၉၆၉ တံဆိပ္ကပ္ထားျပီ ဆိုရင္ ပါးနပ္ဖို႕ လိုတယ္....
ကုလားေတြ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ အမ်ားႀကီး ဆင္ထားတယ္....ကုလားေတြ ေအာ္တာ ကမာၻက ပိုျပီးသိတယ္...
သတိရွိၾကပါ ကိုေရႊျမန္မာတို႕

၀က္ၿခံ နဲ႔ ဆား၀က္ၿခံကို သင့္မ်က္ႏွာေပၚမွ ဘယ္လို ဖယ္ရွားမလဲ

၀က္ ၿခံ ဆိုတာ အဆီရယ္ ေခ်ြးရယ္
 ေခ်းေညွာ္ ေတြရယ္ ေပါင္းၿပီး ထြက္လာ
ရတာပါ။အဲ႔ဒိေတာ႔ မေပါက္ခင္ ကာကြယ္
 ခ်င္တယ္ဆိုရင္၊

၁။ မ်က္ႏွာကို အၿမဲ သန္႔စင္ေအာင္ထားပါ။
ညအိပ္ခါနီးတိုင္း မ်က္ႏွာကို သန္႔စင္ေအာင္ ေဆးၿပီးမွ အိပ္တာ အေကာင္းဆံုးပါ။ 

မိတ္ကပ္၊ သနပ္ခါး၊ တေန႔လံုး ကပ္ညိေနတ႔ဲ ဖုန္ ေတြ ကေနည အိပ္ေနတဲ႔ 

အခ်ိန္မွာပိုးမႊားေတြ ေပါက္ဖြား ႏိုင္ၿပီး ၀က္ၿခံ ေတြ ေပါက္ဖို႔ လမ္း ၿဖစ္လာတတ္လို႔။
၂။ အဆီ ၿပန္ တတ္တဲ႔ အသားအရည္ ပိုင္ရွင္ မ်ားက အစားအေသာက္ စားတဲ႔အခါ 

အဆီအစိမ္႔ နဲ႔ ႏို႔ထြက္ ပစၥည္းကို ေရွာ႔ စားေပးပါ။
တေနကုန္ အလုပ္ လုပ္၊ ေက်ာင္းသြား.. လွုပ္ရွားသြားလာေနရတဲ႔ သူမ်ား အေနနဲ႔
တစ္ရွုးသန္႔သန္႔ကို ေဆာင္ထား တတ္တဲ႔ အေလ႔အက်င္႔လုပ္ေပးသင္႔တယ္။
အဆီၿပန္လာတဲ႔အခါ တစ္ရွုးကို ၂ လႊာ ရွွိရာကေန တလႊာ ခြာၿပီး ညင္ညင္သာသာ
သုတ္ပစ္ၿပီး သန္႔စင္ေပးပါ။                                                                                                                          

တစစထက္ တစစ အဆီၿပန္မွု နည္းသြားပါလိမ္႔မယ္။ေနာက္တခုက။ ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး နဲ႔

 ေပါင္းတင္ ေပးၿခင္းက အဆီ ၿပန္ၿခင္းကို သက္သာ ေစပါတယ္။
လြယ္လြယ္ေလးေနာ္.။ ၂နည္းရွိ
တယ္။
နည္း ၁။
၁) ခရမ္းခ်ဥ္သီးၾကီးၾကီး နဲ႔ မာမာ တလံုးကိုယူၿပီး ထိပ္ ဖူးကို စိတ္ပါ။
၂) သၾကားအၿဖဳ တစ္ဇြန္းစာကို ပန္းကန္ၿပားထဲထည္႔ ၿပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီး ထိပ္ဖူး နဲ႔ 

သုတ္လိမ္းပါ။
၃) မ်က္ႏွာၿပင္ေပၚကို ေနရာအႏွံ႔ စသုတ္လိမ္းေပးပါ။

၄။ ၁၀ မိနစ္ ထားၿပီး.. ေရေဆးလိုက္ပါ။
ၿပီးပါၿပီ။
နည္း ၂၊ ။

၁။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကို စိတ္ပါ။ အလယ္သားကို ဖယ္ၿပီး အဲ႔ဒိ အလယ္သား (အရည္) နဲ႔ 

မ်က္ႏွာၿပင္ကို သုတ္လိမ္းလိုက္ၿပီး ၁၀မိနစ္ထားၿပီးမွေရးေဆးပါ။

ျပီးပါၿပီ။
( သတိၿပဳရမွာက တခ်ိဳ႔ အသားအရည္ေတြက အဲ႔လို ေပါင္းတင္ၿပီးရင္ ၿပီးၿပီးခ်င္း ခနအ

ဆီၿပန္တာ သက္သာေပမဲ႔ အနည္းငယ္ မဲသြားတတ္တယ္.. လန္႔ မသြားပါနဲ႔ မတည္႔
လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ရက္ ဆို နဂို အသားတိုင္း ၿပန္ၿဖစ္သြားမွာပါ။
ႏွစ္ပတ္ကို တစ္ခါ လုပ္ေပးလို႔ ရပါတယ္။ )
ၿပီးေတာ႔.၊  ခရမ္းခ်ဥ္သီးက ေနေရာင္ၿခည္မွာ ပါတဲ႔ ခရမ္းလြန္ေရာင္ၿခည္ ဒဏ္ကို 

ကာကြယ္ေပးႏိုင္လို႔.. အေရၿပားကင္ဆာနဲ႔ အိုးမင္းရင္႔ေရာ္ ၿခင္းကို ေလ်ာ႔က်ေစတယ္။
၃။ အဲ႔လို စနစ္တက် ေန သားက် သြားတဲ႔အခါ... ေခ်ြးထြက္ မ်ားတယ္ ဆိုရင္ေတာင္..
တၿခား အဆီေတြ ေခ်းေညွာ္ေတြ နည္းက်ဥ္းလြန္းတဲ႔ အတြက္ ၀က္ၿခံ
မေပါက္ႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။
တခုေတာ႔ ရွိတယ္ေနာ္  ၀က္ၿခံ ေပါက္တာ အသားအရည္ က်န္းမာ မွုနဲ႔ဆိုင္သလို...

 ေသြးသား နဲ႔လဲ ဆိုင္လို႔... အမ်ိဳးသမီး မ်ား ရာသီ လာခ်ိန္မ်ားနဲ႔ ေယာက်္ားေလးမ်ား

 လူပ်ိဳ ေဖာ္ ၀င္စခ်ိန္ေတြဆို.. ေပါက္လာတတ္တာလဲ သဘာ၀ပါ။
ကဲ.. ၀က္ၿခံ ေပါက္လာၿပီ ဆိုပါစို႔။

 ၁။ ပထမ နဲ႔ အေရးၾကီးက “ မညွစ္ပစ္ဖို႔ပါ။” ။ လက္သည္းမွာ ကပ္ေနႏိုင္တဲ႔

 ေရာဂါပိုးမႊားေတြက ၀က္ၿခံ ထိပ္၀( ေသြးထြက္ရာ ေနရာ) နဲ႔ ထိ မိ ၊ ဖိ မိ တဲ႔အခါ
အသားထဲကို ၀င္ေရာက္ၿပီး အနာကိုလည္း ရင္းေစသလို.. ပြားႏွုန္းလည္း
ၿမန္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက အမာ ရြတ္ ၿဖစ္ က်န္ ခဲ႔တာပါ။

၂။ မွဲ႔ တဲ႔ အထိ ေစာင္႔ပါ။ ( ၀က္ၿခံ ရွိလို႔ မရွက္ပါနဲ႔ ပို မဆိုးေအာင္ ကရုစိုက္ပါ။)
မွဲ႔ လာ တဲ႔ အခါ သူ႔သဘာ၀ အတိုင္း အဆံေလးက အၿပင္ကို ညြတ္က်ၿပီး 

ထြက္သြားပါလိမ္႔မယ္...။ 

အဲ႔ဒိိအခါမွ တစ္ရွုးဆ သန္႔သန္႔ နဲ႔ ၿဖစ္ၿဖစ္ လက္သန္႔သန္႔
နဲ႔ ၿဖစ္ ၿဖစ္ အလြယ္ တကူ ဖယ္ ရွား ႏိုင္ပါတယ္''......

ျမန္မာ နဲ႔ ကုလား(အိႏိၵယ)

• ျမန္မာ နဲ႔ အိႏိၵယကုလား ကြာျခားခ်က္မ်ား
• ျမန္မာ။ ။ ဇီးကြက္သည္ လာဘ္ေကာင္။ ဠင္းတသည္ ဘူေကာင္။
• ကုလား။ ။ ဠင္းတသည္ လာဘ္ေကာင္။ ဇီးကြက္သည္ ဘူေကာင္။
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ ေၾကာင္သည္ ခ်စ္စရာ။ ေႁမြသည္ ေၾကာက္စရာ။
• ကုလား။ ။ ေႁမြသည္ ခ်စ္စရာ။ ေၾကာင္သည္ ေၾကာက္စရာ။(ကုလားေတြက ခရီးလမ္းေၾကာင္းမွာ ေၾကာင္ျဖတ္ေျပးတာျမင္ရင္ ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးႀကီး မဂၤလာေဆာင္ကိစၥလိုမ်ဳိးမွာ ေတာင္ခ်က္ခ်င္း ျပန္လွည့္တယ္)
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ စဥ္းတီတံုးက ေအာက္။ ဓါးက အထက္။
• ကုလား။ ။ စဥ္းတီတံုးက အထက္။ ဓါးက ေအာက္။(မျမင္ဘူးရင္ သေဘာမေပါက္ေလာက္ဘူး၊ သူတို႔ဓါးက ဓါးေကာက္ႀကီး၊ အဲဒါႀကီးကို ပက္လက္လွန္ထားၿပီး ငါးတို႔အသားတို႔ကိုအေပၚကတင္ အထက္ကေန စဥ္းတီတံုးနဲ႔ ထုခ်တာ)
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ ၾကက္သြန္လွီးရင္ အေပၚဘက္မွ ေအာက္ဖက္သို႔။
• ကုလား။ ။ ၾကက္သြန္လွီးရင္ ေအာက္ဘက္မွ အေပၚဘက္သို႔။
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ ပုတီးစိပ္ရင္ ေနာက္ဘက္(အတြင္းဘက္)ကိုဆြဲခ်။
• ကုလား။ ။ ပုတီးစိပ္ရင္ ေရွ႕တြန္းခ်။
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ သတို႔သားက သတို႔သမီးကို တင္ေတာင္း။
• ကုလား။ ။ သတို႔သမီးက သတို႔သားကို တင္ေတာင္း။
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ အေရွ႕ဘက္အရပ္ကို ေခါင္းျပဳအိပ္။
• ကုလား။ ။ အေနာက္ဘက္အရပ္ကို ေခါင္းျပဳအိပ္။
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ အေပါ့သြားရင္ ထိုင္သြားမွ ယဥ္ေက်း။
• ကုလား။ ။ အေပါ့သြားရင္ မတ္တပ္ရပ္သြားမွ ယဥ္ေက်း။(သူတို႔က ေယာက္်ားေလးက ထိုင္ၿပီးအေပါ့သြားရင္ အေခ်ာက္တဲ့၊ လူႀကီးေတြဆိုရင္ ခဲနဲ႔ထုတယ္၊ ကေလးေတြဆိုရင္ ႐ိုက္တယ္)
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ အမ်ဳိးသမီးေတြက မ်က္ႏွာကို ေဖာ္၊ ခါးကိုလံုေအာင္ထား။ 
• ကုလား။ ။ အမ်ဳိးသမီးေတြက ခါးကို ေဖာ္၊ မ်က္ႏွာကို လံုေအာင္ထား။(မ်က္ႏွာကို အုပ္ထားၿပီး ဗိုက္ေခါက္ကိုပဲ ေဖာ္ထားရတယ္၊ ဗိုက္ၿပဲႀကီး ဗိုက္ေခါက္အထူႀကီးမွ သားအိမ္ေကာင္းတာတဲ့၊ သားအိမ္ေကာင္းမွ သားေကာင္းေမြးတာတဲ့)
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ ဆိုင္တစ္ဆိုင္တည္းကိုပဲ ခဏခဏဝယ္ရင္ မိတ္ေဆြ ေဖာက္သည္။
• ကုလား။ ။ ဆိုင္တစ္ဆိုင္တည္းကိုပဲ ခဏခဏဝယ္ရင္ လူအ ေဖာက္သည္။(ကုလားျပည္ေရာက္ခါစ အဲဒီယဥ္ေက်းမႈကို မသိဘူး။ ဝယ္ေနၾကဆိုင္ပဲ ဝယ္တယ္၊ ဒီေကာင္ လူအ ဘယ္ဆိုင္မွ မသြားတတ္ဘူးဆိုၿပီး ညစ္ေတာ့တာပဲဗ်ဳိ႕)
• 
  
• ျမန္မာ။ ။ စားစရာေႂကြးရင္ ေဖာ္ေရြတာ။
• ကုလား။ ။ စားစရာေႂကြးရင္ ေစာ္ကားတာ။
• 
  
• အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ဗ်ာ
• ျမန္မာေတြက အနတၱ၊တစ္ဖက္လူကို အေျခခံေတြးတယ္။
• ကုလားေတြက အတၱ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေျခခံေတြးတယ္။
• နိဗၺာန္မရမဲ့အတူတူ အတၱႀကီးေတာ့ ေလာကီအရ တိုးတက္တာေပါ့ဗ်ာ။
• က်မ္းကိုး မေမးနဲ႔ သိဘူး။ မ်က္ျမင္ေတြ႕တာေတြကို သတိထားၿပီး ေရးလိုက္တာ။

ဗုဒၶဘာသာရဲ့ ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ႏိုင္ငံေတြကို မြတ္ဆလင္ေတြ လက္မွ အစြမ္းကုန္ကာကြယ္ေပးၾကပါ။..

ႏွစ္ေပါင္း ၁၅၀၀ ေက်ာ္ အိႏၵိယမွာ ေနလို လ လို ထြန္းကားခဲ့ တဲ့ ဗုဒၶသာသနာ လည္း ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရျပီးျပီ... ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး အျဖစ္ တည္တံ့ခဲ့တဲ့ အင္ဒိုနီးရွားလည္း အစၥလာမ္ဇာတ္ သြင္းခံခဲ့ရျပီး မူလ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူဦးေရ ၀.၈% ( ၁%ေတာင္ မရွိေတာ့ ) တဲ့ အထိ အဗ်င္းခံထားခဲ့ရျပီးျပီ။ မေလးရွား၊ ပါကစၥတန္ ၊ အာဖဂန္နစၥတန္ စတဲ့ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးေတြလည္း စုတ္ျပတ္သတ္ေအာင္ ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရျပီး အစၥလာမ္ဇာတ္ သြင္းခံခဲ့ရျပီးျပီ။
အင္ဒိုနီးရွား ၊ မေလးရွား၊ အာဖဂန္နစၥတန္ စတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ နိုင္ငံ ေတြ က ရဟန္းသံဃာေတြကို လည္ လွီး ေခါင္းျဖတ္ သတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းျပီး အစၥလာမ္နိုင္ငံအျဖစ္သို႔ သြတ္သြင္းလာခဲ့ေသာ မြတ္ဆလင္ အစၥလမ္မစ္ေတြဟာ...... အခုဆိုရင္ အင္ဒိုနီးရွား ၊ မေလးရွား၊ အာဖဂန္နစၥတန္ စတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ နိုင္ငံ ေတြ ကို တစ္နိုင္ငံျပီး တစ္နိုင္ငံ ေခ်မႈန္းျပီး …… ဗုဒၶဘာသာ ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ႏိုင္ငံေတြကို ေခ်မႈန္းသိမ္းပိုက္ အစၥလာမ္ဇာတ္သြင္းျပီး ဗုဒၶဘာသာ၊ ဗုဒၶသာသနာကို က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္မက်န္ေအာင္ အျပီးတိုင္ ေခ်မႈန္းဖို႔ တာဆူေနၾကပါျပီ။
ဗုဒၶဘာသာ ရဲ့ ေနာက္ဆံုးခံတပ္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အခ်က္အခ်ာေနရာေတြ အားလံုးမွာ လည္း ဗလီေတြ ၂၇၀၀ ေက်ာ္ေဆာက္ျပီးျပီ၊ ရခိုင္ေသြးခ်င္းေတြကို လည္း သတ္ျဖတ္ျပီး အစၥလာမ္ဇာတ္ သြင္းဖို႔လုပ္ေနျပီ။ ဘူသီးေတာင္ ေမာင္ေတာ မူဆလင္ ၉၆%၊ ျမန္မာ ၄% ကုန္သေလာက္ ျဖစ္သြားျပီ မူဆလင္ ၉၆ေယာက္၊ ျမန္မာ ၄ေယာက္။
ဗုဒၶဘာသာ ရဲ့ ေနာက္ဆံုးခံတပ္ ထိုင္းႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္းလံုးရဲ့ အခ်က္အခ်ာေနရာေတြ အားလံုးမွာ လည္း ဗလီေတြ ၃၄၉၄ ( ၃၅၀၀ နီးပါး) ေဆာက္ျပီးသြားျပီ။ http://en.wikipedia.org/wiki/Mosques_in_Thailand
ထိုင္းနိဳင္ငံ ေတာင္ပိုင္းလည္း ပါသြားျပီ။ ဗလီေတြ ျပြတ္ခဲျပီး မူဆလင္ နယ္ေျမျဖစ္သြားျပီ။
ဗုဒၶဘာသာ ရဲ့ ေနာက္ဆံုးခံတပ္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္းလံုးရဲ့ အခ်က္အခ်ာေနရာေတြ အားလံုးမွာ လည္း ဗလီေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ေဆာက္ျပီးသြားျပီ။ http://en.wikipedia.org/wiki/Islam_in_Sri_Lanka
( ႏိုင္ငံေသးေသးေလးနဲ႔ ဗလီ အေရအတြက္ က ေၾကာက္စရာ ၊ တစ္ခု ခ်င္းဆို မသိသာေပမယ့္ အားလံုးေသာ အခ်က္အလက္ေတြ ကို စုစည္း ဆက္စပ္မိတဲ့ အခါမွာေတာ့မူဆလင္ေတြ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ဘာလုပ္ေနသလဲဆိုတာ လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလို ေပၚလာေတာ့တာ ပါပဲ။ )
သီရိလကၤာ မွ လည္း မူဆလင္ လူဦးေရ အခ်ိဳးအစား ( ၁၀% ) ျဖစ္လာေနျပီ။ သီရိလကၤာ ၁၀ေယာက္မွာ မူဆလင္ ၁ ေယာက္ ႏႈန္းျဖစ္ေနျပီ။
ဗုဒၶဘာသာရဲ့ ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ႏိုင္ငံေတြကို တစ္လက္မ မွ အထိမခံပါနဲ႔ေတာ့။ ဒီခံတပ္ေတြ ဟာ ဗုဒၶဘာသာရဲ့ ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ေတြပါပဲ၊ ဒီခံတပ္ေတြ က်ဆံုးသြားရင္ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ပါဘူး။ ထိုင္း၊ ျမန္မာ၊ သီရိလကၤာ စတဲ့ ဗုဒၶဘာသာရဲ့ ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ႏိုင္ငံေတြ ကို မြတ္ဆလင္ေတြ လက္မွ အစြမ္းကုန္ကာကြယ္ေပးၾကပါ။
ဗုဒၶဘာသာ ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ ႏိုင္ငံေတြ ကို သာ အစၥလာမ္ နိုင္ ငံ ျဖစ္သြားေအာင္လုပ္နိုင္ရင္ ဤ ကမာၻ ေျမေပၚမွာ ဗုဒၶဘာသာ ဟာ အျပီးတိုင္ေအာင္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြား ျပီ လို ့ ဆိုနိုင္ ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာ ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ နိုင္ငံ ေတြ ကို သာ အစၥလာမ္ နိုင္ ငံ ျဖစ္သြားေအာင္ မြတ္ဆလင္ေတြ လုပ္နိုင္ခဲ့ရင္ ဤ ကမာၻ ေျမေပၚမွာ ဗုဒၶဘာသာ ဟာ အျပီးတိုင္ေအာင္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြား ျပီ လို ့ ဆိုနိုင္ ပါတယ္။
ထပ္ေျပာမယ္......
မြတ္ဆလင္ေတြ ဟာ ဗုဒၶဘာသာ ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ နိုင္ငံ ေတြ ကို သာ အစၥလာမ္ နိုင္ ငံ ျဖစ္ ေအာင္လုပ္ နိုင္ ရင္ ၊
မြတ္ဆလင္ေတြ ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဗုဒၶသာသနာ ကို ကမာၻ ေျမေပၚမွာ အျပီး တိုင္ ဖ်က္ဆီးနိုင္ခဲ့ျပီလို ့ဆို နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
အင္ဒိုနီးရွား ၊ မေလးရွား၊ အာဖဂန္နစၥတန္ စတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ နိုင္ငံ ေတြ က ရဟန္းသံဃာေတြကို လည္ လွီး ေခါင္းျဖတ္ သတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းျပီး အစၥလာမ္နိုင္ငံအျဖစ္သို႔ သြတ္သြင္းလာခဲ့ေသာမြတ္ဆလင္အစၥလမ္မစ္ေတြ ဟာ.......
အခုဆိုရင္ အင္ဒိုနီးရွား ၊ မေလးရွား၊ အာဖဂန္နစၥတန္ စတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ နိုင္ငံ ေတြ ကို တစ္နိုင္ငံျပီး တစ္နိုင္ငံ ေခ်မႈန္းျပီး ……
ဗုဒၶဘာသာ ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေသာ ခံတပ္ႏိုင္ငံေတြကို ေခ်မႈန္းသိမ္းပိုက္ အစၥလာမ္ဇာတ္သြင္းျပီး ဗုဒၶဘာသာ၊ ဗုဒၶသာသနာကို က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္မက်န္ေအာင္ အျပီးတိုင္ ေခ်မႈန္းဖို႔ မြတ္ဆလင္အစၥလမ္မစ္ေတြ တာဆူေနၾကပါျပီ။
မြတ္ဆလင္ေတြ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ ေခ်မႈန္းခဲ့လို ့တစ္နိုင္ငံျပီးတစ္နိုင္ငံကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့တဲ့ ဗုဒၶသာသနာရဲ ့ ေနာက္ဆံုးေသာခံတပ္ ေတြ ကို အစြမ္းကုန္ကာကြယ္ေပးၾကပါ။
က်ေနာ္တို႔ဟာ မိမိကုိယ္ကို ခုခံကာကြယ္တဲ့ တရားေသာစစ္ကို ဆင္ႏႊဲေနျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

>>အရွင္ သုမဂၤလ<<

မြတ္ကုလားကုိ ယူမိလုိ႕ ဘ၀ကူးမေကာင္းရွာတဲ့ ၿမန္မာမေလး

ေငြကုိၾကိဳက္လုိ႕ ေငြေနာက္လုိက္ရာကေန ဘ၀ဆုံးရူံးသြားရတဲ့ အဖုိးတန္တဲ့ ၿမန္မာအမ်ဳိးသမီးေလး ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ေငြေနာက္ကုိ ဘယ္ၿမန္မာမိန္းကေလးမွ မလုိက္ၾကပါနဲ႕။လူမ်ဳိးၿခားမြတ္ကုလား ကုိ ယူမိလုိ႕ အခုလုိ အေသဆုိးနဲ႕ေသရတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အၿဖစ္ဆုိးမ်ဳိးေတြဟာ တၾကိမ္တခါထဲတင္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေရတြက္လုိ႕ မရေအာင္ကုိ မ်ားၿပားေနပါၿပီ...ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ တင္မဟုတ္ဘဲ ႏုိင္ငံတုိင္းတာ ဒုနဲ႕ေဒး ၿဖစ္ေနတာပါ....လူမ်ဳိးၿခား၊ႏုိင္ငံၿခား ကုိ အထင္ၾကီးလုိ႕ ယခုလုိ ဘ၀ေပးအပ္ၿပီး လက္ထပ္ေပါင္းသင္းယူစရာ မလုိပါဘူး...ယခုလည္း မြတ္ကုလား ကုိ ယူမိလုိ႕ မြတ္ကုလား မိသားစုက ၀ုိင္းႏွိပ္စက္ၿပီး သတ္ပစ္လုိက္တာပါ...ေရႊၿမန္မာ မိန္းကေလးမ်ား နားလည္သေဘာေပါက္ၾကပါ...ကမၻာေပၚမွာ ၿမန္မာလူမ်ဳိးစစ္စစ္ ေပ်ာက္ၿပီး ကုလားေသြးေရာေႏွာေနတဲ့ၿမန္မာ ေတြ မေပၚထြန္းလာေစရန္ ကိုယ့္ အမ်ဳိးဂုဏ္ကုိ ေစာင့္ထိန္းၾကပါ....ေၿမမ်ဳိလုိ႕ လူမ်ဳိးမၿပဳန္း...လူမ်ဳိမွ လူမ်ဳိးၿပဳန္းမည္ ဆုိသည့္စကားကုိ ရင္၀ယ္ပုိက္ထားၾကပါလုိ႕ ေမတၱာရပ္ခံရင္း.......

ေယာက်ၤားေတြဆိုတာ...(သိခ်င္လား)

(၁) ကိုယ့္ေရွ႕က ဒီေယာက္်ားဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲေကာင္းေကာင္း ေျပာစရာမရွိေအာင္
ေကာင္းေနပါေစ။ သင့္ကို သူမခ်စ္ရင္ ဒါဟာခၽြတ္ယြင္းခ်က္ပါ… ဒီခၽြတ္ယြင္းခ်က္ကို
သင္လံုးဝေျပာင္းလဲလို႔ မရႏိုင္ဘူး။

(၂) လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အႀကီးဆံုးခၽြတ္ယြင္းခ်က္က တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာ၊
ရိုင္းစိုင္းတာ၊ မတည္တံ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကို မခ်စ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ကို
ေခါင္းမာမာနဲ႔ ဆက္ခ်စ္ေနတာပဲျဖစ္တယ္။

(၃) သင့္လက္ရွိအေနထားဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲဆိုးေနပါေစ။ သင့္ကို ခ်စ္တဲ့လူ ရွိႏိုင္တယ္။
သင့္လက္ရွိအေနအထားဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲေကာင္းေနပါေစ။ သင့္ကို မခ်စ္တဲ့လူ ရွိႏိုင္တယ္။

(၄) ဘယ္ေလာက္ပဲ လွေအာင္ျပင္ျပင္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးႀကီးတဲ့ အဝတ္အစား ဝတ္ဝတ္
ဒါေတြဟာ ခဏတာပဲျဖစ္တယ္။ စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္းေတြကမွ အျပင္ပန္းရဲ႕
တကယ့္အလွဆံုးေတြျဖစ္တယ္။

(၅) သင့္ကို ဘာေၾကာင့္ထိခိုက္ေစခဲ့သလဲလို႔ အခ်စ္ကို သင္အျပစ္ဆိုခဲ့ရင္ ….
ေမးပါရေစ…. စစခ်င္းမွာ အခ်စ္ေရာက္ရွိလာဖို႔ကို သင္ေခါင္းညိတ္ လက္ခံခဲ့တယ္
မဟုတ္လား!

(၆) ပါးစပ္နဲ႔ေျပာျပႏိုင္တဲ့ ေသာကေတြဟာ တကယ့္ေသာကေတြမဟုတ္ဘူး။ သင့္ကို
ခဲြသြားႏိုင္တဲ့ခ်စ္သူဟာ တကယ့္ခ်စ္သူမဟုတ္ဘူး။

(၇) အခ်ိန္တိုက္စားမသြားႏိုင္တဲ့ ရင္ထဲက ဒဏ္ရာပါးပါးတခ်ဳိ႕ဟာလည္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြျဖစ္တယ္။

(၈) တကယ္လို႔ လူတစ္ေယာက္မွာ အားလပ္ခ်ိန္မရွိဘူးဆိုရင္ သူ
မအားလပ္ခ်င္လို႔ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ လူတစ္ေယာက္ဟာ မသြားႏိုင္ဘူးလို႔ဆိုရင္ သူ
ခဲြမထြက္သြားခ်င္လို႔ျဖစ္တယ္။ တကယ္လို႔ လူတစ္ေယာက္မွာ
ဆင္ေျခေတြသိပ္မ်ားေနၿပီဆိုရင္ သူအေလးမထားေတာ့လို႔ျဖစ္တယ္။

(၉) သေဘာတရားတစ္ခုကို နားလည္ထားရမယ္။ အဲဒီသေဘာတရားက ေယာက္်ားေလးေတြဟာ
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို အလြယ္တကူ ႏွစ္သက္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အလြယ္တကူမခ်စ္မိႏိုင္ဘူး။

(၁ဝ) တစ္ခါတေလမွာ သိပ္အာရံုမစိုက္နဲ႔… ေယာက္်ားေတြဟာ ျဖစ္ကတတ္ဆန္းႏိုင္ပါတယ္။
ကိစၥေလးတစ္ခုကို ေမ့တာနဲ႔ သင့္ကို သူမခ်စ္ေတာ့တာ မဟုတ္ဘူး။ သင့္အေတြးနဲ႔
သင့္ကိုယ္သင္ မေျခာက္လွန္႔ပါနဲ႔။

(၁၁) မိန္းကေလးေတြက ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြကို အလြယ္တကူ ထုတ္ျပတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္
ေယာက္်ားေတြက မဟုတ္ဘူး။

(၁၂) သူ႔ကိုေျပာင္းလဲဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မႀကိဳးစားနဲ႔။ ဘယ္သူကမွ ဘယ္သူ႔ကို
မေျပာင္းလဲႏိုင္ဘူး။ သင့္အတြက္နဲ႔ သူေျပာင္းလဲခ်င္စိတ္ ရွိမရွိဆိုတာပဲ ရွိတယ္။

(၁၃) လြတ္လပ္ျခင္းဆိုတာ အဖိုးတန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေန႔တိုင္းမွာ ေထာင္ေသာင္းမကတဲ့
လူေတြဟာ လြတ္လပ္ျခင္းကို အခ်စ္နဲ႔လဲယူေနၾကတယ္။

(၁၄) ေလာကမွာ ေယာက္်ားေကာင္းေတြ တစ္ေယာက္မွမရွိဘူးလုိ႔ မဆိုနဲ႔။
သင့္ကိုနာက်င္၊ စြန္႔ပစ္ခဲ့တဲ့လူကို အမုန္းရန္ညိဳးမထားနဲ႔။ သင့္ကိုသူ
ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၾကင္နာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခြင့္လြတ္ျခင္းက
သင့္ကိုပိုလွပေစပါလိမ့္မယ္။

(၁၅) သူ႔ခ်စ္သူ ဘယ္ေလာက္လွလဲ! သူ႔ခ်စ္သူ ဘယ္ေလာက္ေခ်ာလဲလို႔ သြားမစပ္စုနဲ႔
သြားဂရုမစိုက္နဲ႔။ ဒါဟာ စိတ္ရႈပ္စရာေတြကို သင့္ကိုယ္သင္ ရွာယူေနတာျဖစ္တယ္။

(၁၆) ငိုယိုေနခ်ိန္မွာ ေဒါသစကား မေျပာနဲ႔၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ မခ်နဲ႔။
ဒါဟာသင့္ကို ေနာင္တရေစလိမ့္မယ္။

(၁၇) သင္ ျဖဴစင္ရိုးသားတယ္ဆိုရင္ ၿပီးတာပဲ။ ျဖဴစင္ရိုးသားခ်င္
ဟန္ေဆာင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သင္ပိုအရုပ္ဆုိး မည္းညစ္သြားမယ္ဆိုတာ မွတ္ထားပါ။

(၁၈) ႀကိဳးစားမႈတိုင္း ေအာင္ျမင္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မႀကိဳးစားရင္
လံုးဝ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး။

(၁၉) မိန္းကေလးေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္တတ္ရမယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ထိခိုက္နာက်င္ရပါေစ.. ဘယ္ေလာက္ပဲ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြရပါေစ။ ခံစားႏိုင္တယ္..
ဝမ္းနည္းႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မခ်စ္ေလ တျခားသူက
သင့္ကိုမခ်စ္ေလ ျဖစ္တယ္။

(၂ဝ) ရုပ္ရည္အလွအပ၊ အသိဉာဏ္၊ ေငြေၾကး… စတဲ့အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြက
ကံစီမံရာျဖစ္တယ္။ အဲဒီအရာေတြကို သင္ရဲ႕မနာလို ဝန္တိုစိတ္နဲ႔
ေျပာင္းလဲဖို႔မႀကိဳးစားနဲ႔။

(၂၁) ရင္ခြင္က်ယ္က်ယ္ထားပါ။ ဆံုးရႈံးသြားတဲ့အရာအတြက္ နာက်င္ထိခိုက္မေနနဲ႔…..
သူဟာ သင့္အတြက္ မဟုတ္ခဲ့ဘူးလို႔ပဲ သတ္မွတ္လိုက္ပါ။

(၂၂) ရည္မြန္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားပါ။
ရည္မြန္ေအာင္ ဟန္မေဆာင္ပါနဲ႔> ဟန္ေဆာင္တာကို မိန္းကေလးေတြ မႀကိဳက္သလို
ေယာက္်ားေလးေတြက ပိုမုန္းတယ္။

(၂၃) ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးႏိုင္ေအာင္ အၿမဲလုပ္ပါ။ ေငြေၾကးအရာမွာျဖစ္ျဖစ္၊
အခ်စ္ေရးမွာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ပါ။

(၂၄) သင့္မွာ ခ်စ္သူမ်ားေၾကာင္း၊ ေယာက္်ားေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားေၾကာင္း
လူေတြကို ၾကြားဝါ၊ ျပသဖို႔ မႀကိဳးစားနဲ႔။ ဒါဟာ သင့္ကို
လူေတြအားမက်ေစတဲ့အျပင္ သင့္ကို အထင္အျမင္ ေသးေစပါတယ္။

(၂၅) ငါ့ကိုခ်စ္လားလို႔ အခ်ိန္တိုင္း လိုက္လိုက္မေမးနဲ႔။
လိုက္လိုက္ေမးတဲ့အခ်ိန္ သင့္ကို သူမခ်စ္ဘဲေနလိမ့္မယ္။

(၂၆) ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေကာင္း၊ အဆိုးကို သူ႔ရဲ႕စိတ္မ်ားတယ္၊
တသမတ္တည္းျဖစ္တယ္ဆိုတာနဲ႔ မခန္႔မွန္းႏိုင္ဘူး။ဟိုးေရွးေရွးကတည္းက
ေယာက္်ားေတြဟာ စိတ္မ်ားခဲ့တယ္။ အဲဒီစိတ္ကို သူထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္
မႏိုင္ဆိုတာနဲ႔ပဲ ခန္႔မွန္းလို႔ရတယ္။

(၂၇) ရဲရင့္ထက္ျမက္တဲ့ မိန္းကေလးတိုင္းဟာ
ေပ်ာ့ညံ့တဲ့မိန္းကေလးေတြထက္ပိုလွပတယ္။ တကယ္လို႔ သင္ခ်စ္တဲ့သူက
သင့္ကိုမခ်စ္ေတာ့တဲ့အခါ ရဲရဲရင့္ရင့္ လမ္းခဲြပါ။
ဒါဟာ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ညံ့ညံ့ လိုက္ကပ္ေနတာထက္စာရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။

(၂၈) မိန္းမထက္ မလုပ္ပါနဲ႔။ ထက္ျမက္တဲ့ မိန္းကေလးလုပ္ပါ။

(၂၉) အရက္နဲ႔ ေဆးလိပ္ဟာ ဟိုေရွးယခင္က ခုခ်ိန္ထိ မူးယစ္ေဆးလို႔ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။
မိန္းကေလးေတြအတြက္ေတာ့ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔တင္ အသက္ကို ေသေစတဲ႔ မူးယစ္ေဆးပါ...

(၃ဝ) လမ္းခဲြခ်ိန္ မငိုနဲ႔…. လံုးဝ မငိုနဲ႔လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါ။
သူ႔ေရွ႕မွာမငိုပါနဲ႔… သူ႔ကြယ္ရာက်မွ ငိုပါ။

ပအို၀္း တိုင္းရင္းသားေပါက္ဖြားလာပံု

 ပအို၀္း တိုင္းရင္းသားတို့သည္ မိမိကိုယ္ကို နဂါးအမ်ိဳးအႏြယ္မွ ေပါက္ဖြားလာသည္ဟု ယူဆၾက၏။ မိခင္မွာ နဂါးမ ျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေဇာ္ဂ်ီ ဟုယူဆၾကသည္။ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ားကလည္း မိမိတို့မွာ နဂါးမ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ နဂါးမွ ေပါက္ဖြားဆင္းသက္လာပံုကို လူငယ္မ်ားအား ယေန့တိုင္ ေျပာဆိုေနၾကေသး၏။
    ပအို၀္းေပါက္ဖြားလာပံု ဒ႑ာရီေလးမွာ-
    သက္ကရာဇ္ ၄၀၀ ခန့္ေလာက္တြင္ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွ မင္းႏွင့္မိဖုရားတြင္ သားေတာ္ႏွစ္ပါးထြန္းကား၏။ သားေတာ္ႏွစ္ပါးစလံုးမွာ သူေတာ္ေကာင္း စိတ္ဓါတ္မ်ားရွိၾကသည္။ ထို့ေၾကာင့္ အရြယ္ေရာက္လာေသာအခါ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္ထံ ခြင့္ေတာင္းျပီး ရေသ့၀တ္လဲကာ ေတာထြက္သြားၾက၏။
    တစ္ေန႕ေသာအခါ နဂါးမသည္ လူ႕ျပည္သို့ ေရာက္ရွိခဲ့ရာ လူေယာင္ဖန္ဆင္းျပီး ေတာထဲတြင္ လွည့္လည္ေနထိုင္ရင္း ေဟမ၀န္၏ စိမ္းစိုသာယာမွဳေၾကာင့္ ထိုေတာထဲတြင္ ေနထိုင္လိုေသာ စိတ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။ မိန္းမဖန္ဆင္းျပီး ေတာထဲတြင္ လွည့္လည္ခဲ့ရာ နတ္ေရးေသာဖူးစာေၾကာင့္ ေလလားမသိ ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ ဖူးစာဆံုေလေတာ့၏။ ေဇာ္ဂ်ီသည္ ထိုအမ်ိဳးသမီးကို နဂါးမွန္း မသိေခ်။ ထို့ေၾကာင့္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ခဲ့ရာ နဂါးမတြင္ ကိုယ္၀န္ရွိလာခဲ့သည္။ ကိုးလလြယ္ျပီး ဆယ္လသို့ေရာက္ေသာအခါ နဂါးမသည္ ဥႏွစ္လံုးကို ဖြားသန့္စင္ခဲ့သည္။ ထိုဥႏွစ္လံုးသည္ အရြယ္အစားတူညီျပီး အလြန္လွပေလသည္။
   ထိုသို့ မိမိမိန္းမက ဥႏွစ္လံုးဖြားျမင္သည္ကို ေဇာ္ဂ်ီက သိရွိေသာအခါ "အလို ငါ့ အိမ္သူမသည္ လူသားစင္စစ္ မဟုတ္၊ ေျမြမ်ိဳး နဂါးမ်ိဳးပါကလား" ဟု ညည္းညူေလ၏။ ထို့ေနာက္ စိတ္ပ်က္အားငယ္ျပီး ထြက္ေျပးရန္ ၾကံစည္ေလေတာ့သည္။ ထို့ေၾကာင့္ နဂါးမကို ခ်ိဳသာေသာ စကားပရိယာယ္ျဖင့္ ကေလးမ်ားအတြက္ ေဆးရွာထြက္ခြင့္ေပးရန္ ခြင့္ေတာင္းေလသည္။ မိမိ၏ မိန္းမနဂါးမ မ်က္ကြယ္သို့ေရာက္ေသာအခါ ေကာင္းကင္သို့ဆန္လ်က္ ပ်ံတက္သြားေလသည္။
     သံုးေလးရက္ခန့္ ၾကာေသာအခါ နဂါးမသည္ မိမိ၏ လင္ေတာ္ေမာင္ ေဇာ္ဂ်ီ ျပန္လာေလႏိုးျဖင့္ လည္တဆန့္ဆန့္ႏွင့္ ေမွ်ာ္ကိုးေနခဲ့၏။ သို့ေသာ္ လင္ေတာ္ေမာင္ ေဇာ္ဂ်ီ ျပန္မလာသျဖင့္ နဂါးမသည္ ယခုကဲ့သို့ ညည္းညူျပန္ေလသည္။ "ငါ၏ လင္ေတာ္ေမာင္သည္ ကေလးမ်ားအတြက္ ေဆးရွာထြက္ရာတြင္ ယခုကဲ့သို့ ၾကာျမင့္ရျခင္းမွာ ငါသည္ နဂါးမျဖစ္ေၾကာင္းကို ငါ၏ လင္ေတာ္ေမာင္ သိသြားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္လိမ့္မည္" ဟု ျပင္းစြာ စိုးရိမ္ပူပန္ေလ၏။ ထို့ေၾကာင့္ မိမိလင္ကို ေတြ႕လိမ့္ေလႏိုး ၊ ေတြ႕ေလႏိုးျဖင့္ ေတာအႏွ႕ံ ေတာင္အႏွ႕ံ လွည့္လည္ရွာေဖြခဲ့၏။ သို့ေသာ္ မိမိလင္ေတာ္ကို အရိပ္အေယာင္မွ်ပင္ မေတြ႕ေလသျဖင့္ လူမတန္ ကံခ်ကာ ျပင္းစြာဟစ္ေအာ္ ငိုေၾကြးေလရွာသည္။ မိမိ၏ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာျဖစ္ေသာ ဥႏွစ္လံုးကို ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းထဲတြင္ လံုျခံဳစြာ သိမ္းဆည္းထားခဲ့ျပီး မိမိ၏ဌာန နဂါးျပည္သို့ ျပန္သြားေလ၏။
    ထို့ေနာက္ ရေသ့တစ္ပါးသည္ ထိုဥၾကီးနွစ္လံုးကိုေတြ႕ရွိျပီး ၾကည့္ရွဳေစာင့္ေရွာက္ထားသည္။ ထိုဥၾကီးႏွစ္လံုးမွ ေယာက္်ေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ဖြားျမင္ လာခဲ့သည္။ ရေသ့ၾကီးက ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့ရာ ၾကီးျပင္လာေသာအခါ ထိုအရပ္တြင္ မင္းေလာင္းတစ္ပါးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ စိုးစံခဲ့သည္။ ယင္မင္းဆက္တို့မွာ ပအို၀္းလူမ်ိဴး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ ထိုမွ တစ္ဖန္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ရာဇာ၀င္ေၾကာင့္ ပအို၀္းတို႕ ရွမ္းျပည္ေရာက္သြားၾကသည့္ဟု ဆိုသည္။ ပအို၀္းတို႕သည္ သထံုခရုိင္ကို သထံုၾကီးဟုေခၚျပီး ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္ရွိ ဆီဆိုင္ကို သထံုကေလး ဟု ေခၚၾကသည္။ ယင္ေနရာ ႏွစ္ခုတို့တြင္ ပအို၀္းမ်ားစြာ ေနထိုင္လ်ွက္ရွိၾကသည္။     ပအို၀္းတိုင္းရင္းသား ေပါက္ဖြားဆင္းသက္လာပံုသည္ ဒ႑ာရီလား တကယ္လားဟု စဥ္းစားစရာပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသား ေပါက္ဖြားလာပံု ဒ႑ာရီသည္ မြန္ရာဇ၀င္ႏွင့္ ေစတီေတာ္မ်ား သမိုင္းစာအုပ္မွ အဆိုႏွင့္လည္း ဆင္ေန၏။

ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသား နယ္ခ်ဲ႕ေတာ္လွန္ေရး

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္အတြင္း၌ အေနာက္ဥေရာပတစ္ခြင္က ပေဒသရာဇ္ စနစ္ေခတ္မွ အရင္းရွင္ စနစ္ေခတ္သို႔ ေျပာင္းလဲေသာ ကာလျဖစ္သည္။ ဥေရာပအရင္းရွင္ မ်ားသည္ မိမိတို႔စက္ရံု ပံုမုန္လည္ပတ္ႏိုင္ ရန္အတြက္ လိုအပ္ေသာ ကုန္ၾကမ္းမ်ားႏွင့္ ကုန္ ေခ်ာေစ်းကြက္မ်ားကို အႃပိုင္အဆိုင္ ရွာေဖြၾကသည္။

ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ဘႀကီးေတာ္ စစ္ကိုင္းမင္းလက္ထက္တြင္ စစ္တေကာင္းရခိုင္နယ္ျခားျပႆနာႏွင့္ မဏိပူရ အာသံျပည္ နယ္ ျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ မတ္လ (၅)ရက္ေန႔တြင္ အိႏိၵယဘုရင္ခံခ်ဳပ္က ျမန္မာ ျပည္ကုိ ေစ့စပ္ခ်က္ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ႏွင့္ ျမန္မာတို႔ စစ္ေျပၿငိမ္းေရးအတြက္ ၁၈၂၆ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၄)ရက္ေန႔တြင္ ရႏၱပိုစာခ်ဳပ္ကုိ သေဘာတူခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ရသည္။ ထိုစစ္ ေျပၿငိမ္းေရးစာခ်ဳပ္အရ ရခိုင္ႏွင့္ တနသၤာ ရီတိုင္းကို အဂၤလိပ္တို႔အား အပ္ႏွင္းရသည့္အျပင္ စစ္ေလ်ာ္ေၾကးတစ္ကုေဋလည္း ေပးရန္ သေဘာတူခဲ့ရသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ ပုဂံမင္းလက္ထက္တြင္ ရန္ကုန္္ၿမိဳ႕၀န္ဦးအုပ္ႏွင့္ နယ္ခ်ဲ႕သေဘၤာသား အလုပ္ သမားမ်ား ေသဆံုးမႈ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ တစ္စံုတစ္ရာစစ္ေၾကျငာျခင္းမျပဳလုပ္ဘဲ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ဒုတိယစစ္ပဲြကို စတင္ျဖစ္ေပၚ ေစခဲ့သည္။ ထိုစစ္ပဲြသည္ ရွစ္လၾကာေသာ အခါ ၁၈၅၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ(၂၀)ရက္ေန႔တြင္ မည္သည့္စာခ်ဳပ္မွ မျပဳလုပ္ရဘဲ ေအာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပဲခူးတိုင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္္းတို႔ကို အဂၤလိပ္တို႔ သိမ္းပိုက္လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အိႏိၵယဘုရင္ခံခ်ဳပ္ကိုယ္စား ကပၸတိန္ဖယ္ယာက ေၾကညာလိုက္ေလသည္။

ဘံုေဘဘားမားကုမၼဏီႏွင့္ ျမန္မာ့ဘုရင္တို႔အၾကား သစ္ထုတ္လုပ္မႈျပႆနာ ေပၚေပါက္ လာ၍ ၁၈၈၅ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ တတိယစစ္ကို စတင္ျဖစ္ေစခဲ့သည္။

အဂၤလိပ္ျမန္မာစစ္ပဲြအတြင္းတြင္ ဘီးလင္းႏွင့္ သထံုနယ္ကို ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားေသာ နယ္ခ်ဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ပအို၀္းေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္ခန္းသည္ နယ္ခ်ဲ႕မ်ားအား ေသနတ္၊ စိန္ေျပာင္း အစရွိသည့္ လက္နက္ေကာင္း မ်ားျဖင့္ ခုခံေတာ္လွန္ခဲ့ၾကသည္။ ဗိုလ္ခန္းသည္ နယ္ခ်ဲ႕ တပ္မ်ားအား ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ အရံႈးမေပး ဒူးမေထာက္ဘဲ တိုက္ပဲြအတြင္း စိန္ ေျပာင္းထိမွန္ျခင္းခံရၿပီး (ယခု ဗိုလ္ခန္းကြင္းေနရာတြင္) က်ဆံုးခဲ့ရသည္။ ဗိုလ္ခန္းသည္ သူ႔ကၽြန္မခံေသာ စဲြသတိၱေၾကာင့္ အဂၤလိပ္တို႔က ဗိုလ္ခန္းကို ဂုဏ္ျပဳေသာအေနျဖင့္ ဘီးလင္းနယ္ရွိ ကြင္းကုိ “ဗိုလ္ခန္းကြင္း”ဟု သမုတ္ခဲ့သည္။

အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမႏွင့္ ဒုတိယစစ္ပဲြမ်ားတြင္ မိမိတို႔၏ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးပ်က္စီးဆံုးရံႈး ရသည္ကို မေက်မ ႏွပ္စိတ္ျဖင့္ မ်ဳိသိပ္ခဲ့ရသည့္ မရမ္းေခ်ာင္း ပအို၀္းဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္ ဗိုလ္ခန္းက်ဆံုးေသာအခါ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ရန္ ျပတ္သားေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်လိုက္ သည္။ ၁၈၈၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ မရမ္းေခ်ာင္းဘုန္း ေတာ္ႀကီး ဦးေဆာင္ေသာ တပ္ဖဲြ႕ သည္ ေက်ာကၠလပ္ပအို၀္းဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးေဆာင္ေသာတပ္ႏွင့္ ပူးေပါင္းမိၿပီး “မ်က္ႏွာျဖဴ မ်ားကို ပင္လယ္အတြင္းသို႔ ေမာင္းထုတ္ပစ္မည္” ဟူေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံျဖင့္ ေတာင္ငူ၊ စစ္ေတာင္း၊ ေရႊက်င္၊ သံလြင္ တစ္၀ိုက္တြင္ ၿဗိတိသ်တို႔ကို ျပင္းထန္စြာ ဆန္႔က်င္ေတာ္ လွန္ခဲ့သည္။

၁၈၈၅ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ(၂၈)ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ့ဘုရင္သီေပါမင္းႏွင့္ မိဖုရားတို႔အား နန္းတြင္းမွ ဖမ္းဆီးေခၚ ေဆာင္သြားခဲ့သည္။ ၁၈၈၆ ခုႏွစ္ ဇန္နာ၀ါရီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာျပည္တစ္ျပည္လံုးအား သိမ္းပိုက္ လိုုက္ၿပီဟု အဂၤလိပ္တို႔ေၾကညာခဲ့သည္။ ျမန္မာ ျပည္ေအာက္ပိုင္း တစ္ခုလံုးနီးပါးမွ် ေတာ္လွန္ေရးဆင္ႏြဲေနေသာ မရမ္းေခ်ာင္း ဘုန္းေတာ္ ႀကီးကို ၿဗိတိသ်နယ္ခ်ဲ႕တို႔ကအရွင္ရရ အေသရရ ဖမ္းဆီးရယူလိုခဲ့သည္။ ထိုေၾကာင့္ ဖာပြန္တြင္ရွိစဥ္ ၿဗိတိသ်တို႔သည္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႕က်င္ေရးကို ဆင္ႏဲြေနေသာ မရမ္းေခ်ာင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ဆုေငြ ၅၀၀၀ (ငါးေထာင္)ျဖင့္ ထုတ္ကာ ဖမ္းဆီးေစခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း တြင္ မရမ္းေခ်ာင္းတပ္သည္ ေတာင္ငူအေရွ႕ ဘက္ရွိ ေတာင္ၾကားတစ္ခုတြင္ တပ္စဲြထားစဥ္ ၿဗိတိသ်တပ္ ရုတ္တရက္ ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ တပ္ ဆုတ္ေျပးရင္း မရမ္းေခ်ာင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္ ရန္သူလက္ထက္သို႔ က်ေရာက္ခဲ့သည္။ ၁၈၈၆ ခု မတ္လတြင္ က်ဳိက္ထိုရဲဌာနေရွ႕လူျမင္ကြင္း၌ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္ အဂၤလိပ္တို႔၏ ႀကိဳးေပးစီရင္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္။

ရွမ္းျပည္နယ္ ပအို၀္းအမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ သထံုဆီဆိုင္နယ္ရွင္ေစာ္ဘြား ခြန္အိုးသည္ ရပ္ေဆာက္ ေစာ္ဘြား ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြား၊ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြား၊ ကႏၱာရ၀တီေစာ္ဘြား၊ ဖယ္ခံု ေစာ္ဘြား၊ မိုးနဲေစာ္ဘြားတို႔ႏွင့္ အတူ လင္းပင္မင္းသားဦးေဆာင္မႈျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕မ်ားကို ခုခံ တြန္းလွန္ခဲ့သည္။ ခြန္အိုးသည္ ၎ကြယ္လြန္ သည္အထိ နယ္ခ်ဲ႕ကို အခဲမေၾကသူျဖစ္သည္။ ေနာက္ တက္လာသည့္ သထံုဆီဆိုင္နယ္ရွင္ခြန္အိုး၏သား ခြန္စိန္ႀကီး လက္ ထက္တြင္ အဂၤလိပ္တို႔၏ ရွမ္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသတ္မွတ္ရာတြင္ ခြန္စိန္ႀကီးကို သထံုဆီဆိုင္ နယ္အား ႃမို႔စားအ ျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစခဲ့သည္။ ခြန္စိန္ႀကီးသည္ စိတ္ဓါတ္ျပင္းထန္မႈ မ်ဳိးရိုးဇာတိမာန္ တက္ႂကြမႈ ေၾကာင့္ အဂၤလိ္ပ္တို႔မ ၾကာခဏ ၿငိဳျငင္ျခင္းခံခဲ့ရသည္။ ထိုေၾကာင့္ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္တို႔က ခြန္စိန္ႀကီးအား နယ္ႏွင္ဒဏ္ေပး၍ ေအာက္ျမန္မာျပည္ သထံုခရိုင္၊ သထံုၿမိဳ႕တြင္ ေနေစခဲ့သည္။ ခြန္စိန္ႀကီးသားျဖစ္ေသာ ခြန္ၾကည္ကို သထံုၿမိဳ႕စား အျဖစ္ အဂၤလိပ္တို႔က ဆက္လက္ခန္႔ထားခဲ့သည္။

က်မ္းကိုး

ျမန္မာႏိုင္ငံေရးသမိုင္း ပထမတဲြ၊ ဦးေလးေမာင္၊ ပထမႏွိပ္ျခင္း ၁၉၇၃ ပအမဖ စတုတၳအႀကိမ္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံသို႔ တင္သြင္းမည့္ ဗဟိုအလုပ္အမႈ ေဆာင္အစီရင္ခံစာ (မူၾကမ္း) စိြဳးခိြဳွတသာ အမွတ္ (၄) သမိုင္းစာ အုပ္မွ “နယ္ခ်ဲ႕ကို ပထမဆံုးေတာ္လွန္ခဲ့ေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး”

မွတ္ခ်က္။ ။ ခြိဳပအုိ၀္း စာမ်က္ႏွာမွ ျပန္လည္ကူးယူေဖၚျပျခင္းျဖစ္သည္။

ဆက္ဖတ္ရန္...

မြိဳးပိုခိုေမာင္; ပအို၀္းMP3တရားေတာ္

ေဗြ;ဗြန္သီ;သဲင္;ေဟာ္                                                                                                                                      
    ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၁)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၂)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၃)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၄)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၅)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၆)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၇)

ပိုမြိဳက္တြမ္းပိုလိမၼား(၈) 

 ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၇)

   ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၆)

ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၅)

ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၄)

ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၃)

ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၂)

ေ၀ြသီးေကးနပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ(၂)

ေ၀ြ,သီးေက;နပ္ေတာ၀္းေဗြ;ဘုရာ,(၁)

အေခြ(၁) ဓမၼသဘင္မ်ားတြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္မ်ား ၁။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၁) Download
၂။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၂) Download
၃။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၃) Download
၄။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၄) Download
၅။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၅) Download
၆။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၆) Download
၇။ ဗုဒၶရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (၇) Download
၈။ ဗုဒၶဓမၼအက်ဥ္းခ်ဳပ္ Download
၉။ ဒုလ’ဘတရားငါးပါး Download
၁၀။ အာယုဒီဃေကာင္းမႈ Download
၁၁။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၁) Download
၁၂။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၂) Download
၁၃။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၃) Download
၁၄။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၄) Download
၁၅။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၅) Download
၁၆။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၆) Download
၁၇။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၇) Download
၁၈။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၈) Download
၁၉။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၉) Download
၂၀။ ဗုဒၶဘာသာအေျခခံတရားေတာ္ (၁၀) Download

အေခြ(၂) ဓမၼသဘင္မ်ားတြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္မ်ား

၁။ သာသနာကြယ္ေၾကာင္းတရားေပါင္း Download
၂။ ေကာင္းမႈေလးမ်ိဳး Download
၃။ ၀ိဟာရအႏုေမာဒနာ Download
၄။ သစၥာေလးပါး Download
၅။ ေလာက၏သေဘာ Download
၆။ ေမတၱာတရား Download
၇။ ျမတ္ဘုရားေရႊတိဂံု Download
၈။ ခ်မ္းသာသုခတရားေလးပါး Download
၉။ ေလာကသုတၱန္ Download
၁၀။ ေဗာဓိပူဇာ Download
၁၁။ အာနာပါနသတိပဌာန္ Download
၁၂။ ဒါနအႏုေမာဒနာ Download
၁၃။ ေနာက္ဆံုးဆယ္လျမတ္ဗုဒၶ Download
၁၄။ ေ၀လာမသုတ္ Download
၁၅။ သုခေလးပါး Download
၁၆။ မဏိတသာမေဏ Download
၁၇။ သုဒၶတသုတၱန္ Download

အေခြ(၁) အေျခခံဗုဒၶဘာသာသင္တန္း တရားေတာ္မ်ား

၁။ သင္တန္းမိတ္ဆက္ Download
၂။ ရတနာသံုးပါး Download
၃။ ဘုရားရတနာ အပိုင္း(၁) Download
၄။ ဘုရားရတနာ အပိုင္း(၂) Download
၅။ တရားရတနာ Download
၆။ သံဃာ့ရတနာ Download
၇။ သစၥာေလးပါး Download
၈။ မဂၢင္ရွစ္ပါး အပိုင္း(၁) Download
၉။ မဂၢင္ရွစ္ပါး အပိုင္း(၂) Download
၁၀။ ကံႏွင့္ကံ၏အကိ်ဳး အပိုင္း(၁) Download
၁၁။ ကံႏွင့္ကံ၏အကိ်ဳး အပိုင္း(၂) Download
၁၂။ ကံႏွင့္ကံ၏အကိ်ဳး အပိုင္း(၃) Download
၁၃။ ကံႏွင့္ကံ၏အကိ်ဳး အပိုင္း(၄) Download
၁၄။ ဘ၀ေဟာင္း ဘ၀သစ္ အပိုင္း(၁) Download
၁၅။ ဘ၀ေဟာင္း ဘ၀သစ္ အပိုင္း(၂) Download
၁၆။ ပဋိစသမုပၸါဒ္ အပိုင္း(၁) Download
၁၇။ ပဋိစသမုပၸါဒ္ အပိုင္း(၂) Download
၁၈။ ကန္ေတာ့ပံုႏွင့္ငါးပါးသီလ အပိုင္း(၁) Download
၁၉။ ကန္ေတာ့ပံုႏွင့္ငါးပါးသီလ အပိုင္း(၂) Download
၂၀။ ငါးပါး ရွစ္ပါး ကိုးပါးသီလ အပိုင္း(၁) Download
၂၁။ ငါးပါး ရွစ္ပါး ကိုးပါးသီလ အပိုင္း(၂) Download
၂၂။ ဘုရားအေနကဇာတင္ျခင္း Download
၂၃။ ပရိတ္ၾကီးအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ အပိုင္း(၁) Download
၂၄။ ပရိတ္ၾကီးအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ အပိုင္း(၂) Download
၂၅။ ပရိတ္ၾကီးအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ အပိုင္း(၃) Download
၂၆။ ပရိတ္ၾကီးအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ အပိုင္း(၄) Download
၂၇။ ၀ိပႆနာမူေသနည္း Download မိဘေမတၱာတရားောတ္မ်ား ၁။ မိဘမ်ားကသားသမီးအေပၚေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ - သီတဂူဆရာေတာ္ Download
၂။ မိဘေက်ဇူးဆပ္နႏိၵယေမ်ာက္မင္းဇာတ္ေတာ္ - အ႐ွင္ကုသလ Download
၃။ ကိသာေဂါတမီ(၁) - ျမစႀကၤာဆရာေတာ္ Download
၄။ ကိသာေဂါတမီ(၂) - ျမစႀကၤာဆရာေတာ္ Download
၅။ မိဘေက်းဇူးအသက္ေပး၍ဆပ္သူ - ျဖဴးဆရာေတာ္ Download
၆။ မိဘေက်းဇူးဆပ္ၿပီးျပီလား - တြံေတးဆရာေတာ္ Download
၇။ သပၸဴရိသသုတၱန္(၁) - ျမစႀကၤာဆရာေတာ္ Download
၈။ သပၸဴရိသသုတၱန္(၂) - ျမစႀကၤာဆရာေတာ ္Download
၉။ အေမ့ေက်းဇူးမေၾကငါမေသ(၁) - ျဖဴးဆရာေတာ္ Download
၁၀။ အေမ့ေက်းဇူးမေၾကငါမေသ(၂) - ျဖဴးဆရာေတာ္ Download
၁၁။ မိဘေက်းဇူးတရားေတာ္ - ေတာင္တန္းသာသနာျပဳဦးဥတၱမသာရ Download
၁၂။ မိဘထံမွအေ<ကးအရင္ေပးဖို႔ႀကိဳးစားပါ - ပဲခူးဆရာေတာ္ Download
၁၃။ သီတာေရလားဆန္ေရလား - ပဲခူးဆရာေတာ္ Download
၁၄။ အေမမ်ားအတြက္တရားတစ္ပုဒ္ - ေမတၱာေအးဆရာေတာ္ Download
၁၅။ မိဘေမတၱာသားလိမၼာ - ေမတၱာေအးဆရာေတာ္ Download
၁၆။ မိဘျပတ္မွားအပၸါယ္သြား - ဦဇ၀န(မိုးကုတ္) Download
၁၇။ မိဘေက်းဇူးအထူးသိတတ္သားေကာင္းသမီးျမတ္- ဦးဇ၀န(မိုးကုတ္) Download
၁၈။ ေက်းဇူးဆပ္က်မိႏွင့္ဖ - ဦးဇ၀န(မိုးကုတ္) Download  

Read more: http://khunpaohlay.blogspot.com/2013/01/mp3.html#ixzz2TdHCrQVF